วัตถุประสงค์ของการศึกษาคือ การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการผลิตกับผลผลิตในการเลี้ยงกุ้งก้ามกราม รวมทั้งการวิเคราะห์ต้นทุนการผลิตและรายได้ ตลอดจนศึกษาถึงประสิทธิภาพในการใช้ปัจจัยการผลิตโดยเลือกศึกษาในแหล่งที่มีการเลี้ยงกุ้งก้ามกรามอย่างหนาแน่น คือ อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี การศึกษาครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ใช้กลุ่มตัวอย่างจากเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งก้ามกราม จำนวน 224 ราย โดยการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ การวิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปใช้สถิติร้อยละ ตัวกลางเลขคณิตและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการผลิต ใช้สมการการผลิตแบบคอบบ์ดักลาส ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ จำนวนแรงงานและปริมาณอาหารกุ้งเป็นปัจจัยการผลิตที่มีความสัมพันธ์ ในทิศทางเดียวกันกับ ผลผลิตกุ้งก้ามกราม โดยมีผลรวมของค่าความยืดหยุ่นเท่ากับ 1.1174 แสดงว่า การผลิตกุ้งก้ามในแหล่งสำรวจอยู่ในระยะผลตอบ แทนต่อขนาดเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ยังพบว่า เกษตรกรมีการใช้ปัจจัยการผลิตน้อยกว่าจุดที่จะทำให้ได้กำไรสูงสุด ในด้านต้นทุนการผลิตและรายได้พบว่า ฟาร์ม ขนาดใหญ่มีต้นทุนการผลิตต่ำกว่าฟาร์มขนาดเล็ก แต่ฟาร์มขนาดใหญ่มีรายได้มากกว่าฟาร์มขนาดเล็ก สำหรับการศึกษาอัตราผลตอบแทนภายในและระยะเวลาคืนทุนพบว่า ฟาร์มขนาดใหญ่มีอัตราผลตอบแทนภายในร้อยละ 91.51 และมีระยะเวลาคืนทุนใน 1 ปี 1.44 เดือน ส่วนฟาร์มขนาดเล็กมีอัตราผลตอบแทนภายในร้อยละ 47.46 และมีระยะเวลาคืนทุน 1 ปี 11.5 เดือน