การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย เพื่อศึกษาความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพ ของนักศึกษาพยาบาลและการศึกษาปัจจัยด้านภูมิหลัง แรงจูงใจ ความพึงพอใจต่อ สภาพแวดล้อมสถาบัน และการบูรณาการตนเอง ที่มีความสัมพันธ์และความสามารถ ร่วมกันพยากรณ์ความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพของนักศึกษาพยาบาล กลุ่มตัวอย่างคือนัก ศึกษาพยาบาล ชั้นปีที่ 3 และ 4 หลังสูตรพยาบาลศาสตร์ ปีการศึกษา 2538 จำ นวน 897 คน จากสถาบันการศึกษาพยาบาล 16 แห่ง เลือกโดยการสุ่มตัวอย่าง แบบขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยแบบสอบถาม 2 ชุด ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพของนักศึกษาพยาบาล อยู่ในระดับมาก 2. ภูมิหลัง ได้แก่ ระดับชั้นปีการศึกษา ระดับการศึกษาของบิดาและมารดา รายได้ของครอบครัวไม่มีความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพของนักศึกษาพยาบาล 3. แรงจูงใจ ได้แก่ เหตุจูงใจในการเข้าศึกษา มีความสัมพันธ์ทางบวกใน ระดับปานกลางและความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพของนักศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ความพึงพอใจต่อสภาพแวดล้อมสถาบัน 4 ด้าน ได้แก่ ด้านกลุ่มเพื่อนด้านการเรียนการสอน ด้านการบริหาร และด้านอาคารสถาที่ มีความสัมพันธ์ใน ทางบวกระดับปานกลางกับความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพของนักศึกษาพยาบาล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5. การบูรณาการตนเอง ได้แก่ การบูรณาการตนเองด้านวิชาการ มี ความสัมพันธ์ทางบวกในระดับค่อนข้างสูง และการบูรณาการตนเองด้านสังคม มี ความสัมพันธ์ทางบวกในระดับปานกลาง กับความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพของนักศึกษา พยาบาล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 6. ตัวแปรที่ร่วมกันพยากรณ์ความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพของนักศึกษาพยาบาล ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ มีความสำคัญตามลำดับ ดังนี้ การบูรณาการตนเอง ด้านวิชาการ การบูรณาการตนเองด้านสังคม เหตุจูงใจในการศึกษา ความคาดหวัง ในผลลัพธ์จากการศึกษา และระดับชั้นปีการศึกษา : (ปีที่ 4) โดยร่วมกันพยากรณ์ ความยึดมั่นผูกพันต่อวิชาชีพของนักศึกษาพยาบาลได้ร้อยละ 53.27 (R('2) = .5327)