การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มที่มีต่อสัมพันธภาพ ระหว่างบุคคลของผู้ที่สูญเสียหน้าที่ของอวัยวะที่ไม่เกี่ยวกับการพูดและการเขียน โดยมีสมมติฐานว่าบุคคลที่สูญเสียหน้าที่ของอวัยวะ หลังจากเข้าร่วมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มจะมีสัมพันธภาพระหว่างบุคคลสูงขึ้น กลุ่มตัวอย่างเป็นบุคคลในศูนย์ฝึกอาชีพคนพิการพระประแดงที่สมัครใจร่วมงานวิจัย จำนวน 18 คน จากจำนวน 90 คน ผู้วิจัยแบ่งกลุ่มตัวอย่างเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง 8 คน (ชาย 6 คน หญิง 2คน) และกลุ่มควบคุม 10 คน (ชาย 8 คน หญิง 2 คน) โดยวิธีสุ่ม กลุ่มทดลองเข้าร่วมกลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่ม สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ครั้งละ 2 ชั่วโมง รวม 16 ชั่วโมง โดยมีผู้วิจัยเป็นผู้นำกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือแบบวัดไฟโร-บีของซูสท์ ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูล โดยการทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยของคะแนนสัมพันธภาพระหว่างบุคคลด้วยวิธีการทดสอบค่าที ผลการวิจัยแสดงว่า ภายหลังเข้ากลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยา กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยจากแบบวัดไฟโร-บี ทั้ง 3 ด้าน คือ ด้านการมีส่วนร่วมด้านการควบคุม และด้านการผูกพัน สูงกว่าก่อนเข้าร่วมกลุ่มและสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05