วิทยานิพนธ์นี้เป็นการศึกษาเชิงวิศวกรรมของสภาพแวดล้อมที่สบายของคนไทย ในห้องทำงานจริง โดยการเก็บข้อมูลจากคนทดสอบที่มีการทำงานเป็นแบบงานในสำนักงาน มีการแต่งกายตามปกติ เพื่อที่จะหาค่าอุณหภูมิ,แสงสว่าง และเสียง ที่จะทำให้เกิดความรู้สึกสบาย ในการวิเคราะห์ ได้ทำการศึกษาถึงตัวแปรที่มีผลต่อความสบาย ด้านแสงสว่างประกอบไปด้วยระดับความส่องสว่าง, สัมประสิทธิ์การสะท้อนแสงของเพดาน ผนังและพื้น, สมรรถภาพการมอง, เพศและอายุ จากผลการวิเคราะห์จะได้ สมการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณสำหรับการทำนายค่าการโหวตความสบายด้านแสงสว่างซึ่งประกอบด้วยตัวแปรที่มีผลต่อการทำนาย ได้แก่ ระดับความส่องสว่างสัมประสิทธิ์การสะท้อนแสงของผนัง และอายุ มีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ52.7% ระดับความส่องสว่างที่ทำให้เกิดความสบายในการมอง สำหรับอายุ 28 ปีนั่งทำงานในห้อง ที่สีของผนังมีสัมประสิทธิ์การสะท้อนแสง 60% ระดับความส่องสว่างที่สบายเท่ากับ 420 ลักซ์ ตัวแปรด้านเสียงประกอบไปด้วยระดับความดังของเสียงภายใน, ระดับความดังของเสียงขณะใดขณะหนึ่ง, สมรรถภาพการฟัง,เพศ และอายุ จากผลการวิเคราะห์จะได้สมการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณสำหรับการทำนายค่าการโหวตความสบายด้านเสียง ซึ่งประกอบไปด้วยตัวแปรที่มีผลต่อการทำนายได้แก่ ระดับความดังของเสียงภายใน และอายุ มีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ47% สำหรับระดับเสียงภายในที่ทำให้เกิดความสบาย สำหรับอายุ 28 ปี เท่ากับ54 เดซิเบลเอ ส่วนการวิเคราะห์หาอุณหภูมิที่สบายจากสมการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณของคุณประพันธ์ (1) จะได้ว่า ที่ลักษณะงานเป็นการทำงานแบบสำนักงานชุดแต่งกายของผู้ปฏิบัติงานมีค่าความต้านทานความร้อน 0.6 clo อุณหภูมิเฉลี่ยที่คนไทยจะรู้สึกสบายเท่ากับ 23.9 องศาเซลเซียส