วัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อเปรียบเทียบค่าสัมประสิทธิ์ความเที่ยงของมาตรประมาณค่าของแบบสอบถามที่ส่งทางไปรษณีย์ในระยะก่อนและหลังการติดตาม โดยใช้วิธีการประมาณค่าความเที่ยงแบบวัดความคงที่ภายในและแบบใช้ข้อความที่คู่ขนานกัน กลุ่มตัวอย่างคือ ครู-อาจารย์ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สายสามัญ สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ในกรุงเทพมหานคร ที่ตอบแบบสอบถามกลับคืนในงานวิจัยของ สมหวัง พิริยานุวัฒน์และคณะ (2536) จำนวน 725 คน แบ่งเป็นผู้ตอบระยะก่อนการติดตาม 490คน และภายหลังการติดตาม 235 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์แอลฟา, ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และค่าเฉลี่ยของคะแนนความแตกต่างในการตอบข้อความคู่ขนาน ทดสอบความแตกต่างด้วย ค่าสถิติ F, Fisher's Z, การวิเคราะห์ความแปรปรวน (ANOVA) แล้วทดสอบภายหลังโดยวิธีเชฟเฟ และสถิติทดสอบ t ผลการวิจัยพบว่า ค่าสัมประสิทธิ์ความเที่ยงของมาตรประมาณค่าของแบบสอบถามที่ได้จากการประมาณค่าทั้งแบบการวัดความคงที่ภายในและแบบใช้ข้อความที่คู่ขนานกัน จากกลุ่มผู้ตอบระยะก่อนการติดตาม มีค่าสูงกว่า ค่าสัมประสิทธิ์ความเที่ยงของมาตรประมาณค่าของแบบสอบถาม จากกลุ่มผู้ตอบระยะหลังการติดตามครั้งที่ 1, ครั้งที่ 2 และระยะหลังการติดตามโดยรวมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ