การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารตามการรับรู้ของครูภาษาอังกฤษในโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกรมสามัญศึกษา ในด้านความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร และความสามารถในการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร กลุ่มตัวอย่างประชากรเป็นครูภาษาอังกฤษที่สอนในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษาจำนวน 295 คน ซึ่งใช้การสุ่มแบบหลายขั้นตอนจากโรงเรียนมัธยมศึกษา 50 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับความสามารถในการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารตามการรับรู้ของครูภาษาอังกฤษในด้านการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารและการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ผู้วิจัยได้วิเคราะห์ข้อมูลโดยนำคำตอบที่ได้จากแบบสอบถามมาหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ครูภาษาอังกฤษโดยส่วนใหญ่เห็นว่าตนเองมีความสามารถในการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในระดับปานกลาง โดยมีรายละเอียดดังนี้ 1. ครูภาษาอังกฤษส่วนใหญ่เห็นว่าตนเองมีความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในระดับปานกลาง โดยที่ครูภาษาอังกฤษเห็นว่าตนมีความสามารถในด้านภาษาศาสตร์ในระดับมาก ส่วนในด้านภาษาศาสตร์สังคมการใช้ความสัมพันธ์ของข้อความและการใช้กลวิธีเพื่อการสื่อสาร ครูภาษาอังกฤษเห็นว่าตนเองมีความสามารถในระดับปานกลาง 2. ครูภาษาอังกฤษส่วนใหญ่เห็นว่าตนมีความสามารถในการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในระดับปานกลาง โดยที่ครูภาษาอังกฤษเห็นว่าตนเองมีความสามารถในด้านการใช้หลักสูตร การจัดแบบเรียนและการใช้วิธีสอนในระดับมาก ส่วนในด้านการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนการใช้สื่อการสอและการวัดและประเมินผล ครูภาษาอังกฤษเห็นว่าตนมีความสามารถในระดับปานกลาง