การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้เทคนิคการสื่อความหมายให้เข้าใจตรงกันที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนดอนพุดวิทยา อำเภอดอนพุด จังหวัดสระบุรี ปีการศึกษา 2536 ซึ่งได้จากการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง (PurposiveSampling) มา 2 ห้องๆ ละ 30 คน โดยพิจารณาจากค่ามัชฌิมเลขคณิตและค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของคะแนนวิชาภาษาอังกฤษหลัก 4 (อ 014)ของนักเรียนที่ใกล้เคียงกัน และทดสอบความแปรปรวน (F-test) และทดสอบค่ามัชฌิมเลขคณิต (t-test) พบว่า คะแนนวิชาภาษาอังกฤษหลัก (อ014) ของนักเรียนทั้ง 2 ห้อง ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จึงสุ่มให้นักเรียนห้องหนึ่งเป็นกลุ่มทดลองที่เรียนเทคนิคการสื่อความหมายให้เข้าใจตรงกันโดยตรง และอีกห้องหนึ่งเป็นกลุ่มควบคุมที่เรียนเทคนิคการสื่อความหมายให้เข้าใจตรงกันโดยอ้อม ผู้วิจัยสอนนักเรียนทั้งสองกลุ่มด้วยตนเองสัปดาห์ละ 2 คาบ ใช้เวลาสอนทั้งหมด 8 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ แผนการสอนจำนวน 32 แผน (กลุ่มละ 16 แผน) และแบบสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษทักษะฟัง-พูด จำนวน 1 ชุด ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นผู้วิจัยทำการทดสอบก่อน (Per-test) และหลังการสอน (Post-test)วิเคราะห์คะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษทักษะฟัง-พูดโดยใช่ค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบค่ามัชฌิมเลขคณิต (t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนเทคนิคการสื่อความหมายให้เข้าใจตรงกันโดยตรง มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษทักษะฟัง-พูดสูงกว่านักเรียนที่เรียนเทคนิคการสื่อความหมายให้เข้าใจตรงกันโดยอ้อมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05