การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาขนาดมวลสารและประเภทสีที่มีผลต่อปริมาณการถ่ายเทความร้อนของผนัง เพื่อเป็นข้อมูลที่จะนำมาประยุกต์ใช้ในการออกแบบอาคาร ผนังที่เลือกใช้ในการทดลองเปรียบเทียบมี 2 ประเภท ผนังที่มีมวลสารมาก คือ ผนังก่ออิฐฉาบปูนขนาดความหนา4 นิ้ว และ 8 นิ้ว ซึ่งใช้ในการก่อสร้างทั่วๆ ไป ส่วนผนังที่จัดว่ามีมวลสารน้อยเป็นผนังโพลีสไตรีนโฟมที่มีค่าสัมประสิทธิการถ่ายเทความร้อนเท่ากับผนังก่ออิฐฉาบปูน 4 นิ้ว และ 8 นิ้วตามลำดับ ในเรื่องของสีผนัง ได้ทำการศึกษาเปรียบเทียบทั้งสีขาวที่มีค่าการดูดรังสีความร้อนต่ำและสีดำซึ่งมีค่าการดูดรังสีความร้อนสูง ขบวนการวิจัยอาศัยการจำลองสภาพอาคารด้วยกล่องทดลองสี่เหลี่ยมลูกบาศก์ จำนวน 8 กล่อง โดยแต่ละกล่องได้จัดทำโครงสร้างที่เหมือนกันด้วยผนังที่มีค่าการกันความร้อนสูง คือ โพลีสไตรีนโฟมที่มีความหนาถึง 4 นิ้ว ทั้ง 5 ด้าน ส่วนด้านที่ 6 เป็นผนังที่ใช้ทดลองในแต่ละชุดของการวิจัยเปรียบเทียบผนังที่มีมวลสารสูงและต่ำ ได้ถูกปรับสภาวะผนังทดลองในห้องปฏิบัติการจนมีค่าสัมประสิทธิการถ่ายเทความร้อนเท่ากันในแต่ละชุดก่อนที่จะนำไปทำการศึกษาในสภาพภูมิอากาศจริงภายนอกห้องทดลอง ผลของการวิจัยพบว่าผนังที่มีค่าสัมประสิทธิการถ่ายเทความร้อนเท่ากันนั้น จะมีค่าเฉลี่ยของอุณหภูมิภายในใกล้เคียงกันคือความแตกต่างไม่มีนัยสำคัญทั้งกล่องทดลองที่มีมวลสารและสีที่ต่างกัน อย่างไรก็ตามลักษณะการถ่ายเทความร้อนของผนังที่มีมวลสารสูงและมวลสารต่ำตลอดวงจร 24 ชม.ของวัน มีความแตกต่างกันมาก โดยผนังที่มีมวลสารมากจะมีค่าความแตกต่างของอุณหภูมิภายในน้อยกว่าผนังที่มีมวลสารน้อยมากโดยที่ค่าความแตกต่างนี้จะมีค่าเพิ่มขึ้นมากในผนังที่มีค่าการดูดความร้อนสูงเช่นสีดำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพบว่าผนังที่มีค่าสัมประสิทธิการถ่ายเทความร้อนเท่ากันนั้นในสภาพการใช้งานจริงจะได้ค่าปริมาณความร้อนที่เข้าสู่อาคารสูงสุดและต่ำสุดแตกต่างกันมากทั้งทางด้านปริมาณและเวลา ที่ความร้อนสูงสุดและต่ำสุดเข้าสู่อาคาร ผลของการวิจัยนี้จะเป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์สำหรับงานออกแบบกล่าวคือช่วยให้สามารถหาค่ามวลสารที่เหมาะสมกับลักษณะของการใช้งานเพื่อลดความร้อนที่จะเข้ามาสู่อาคารในช่วงร้อนสุดของวัน