ได้ทำการศึกษาสมบัติเกี่ยวกับโครงสร้างของสารละลาย 1,4,7,10- เตตราอะซาไซโคลโดเดคเคน (ไซคลีน) ใน 18.45 โมลเปอร์เซนต์แอมโมเนียในน้ำโดยวิธีมอนติ คาร์โล โดยใช้ศักย์ฟังก์ชันระหว่างไซคลีน-แอมโมเนียและไซคลีน-น้ำที่พัฒนาขึ้นมาใหม่ ด้วยการใช้เบซิสเซตชนิด STO-3G ที่ไม่รวมการแก้ไขของบอยด์-แบนาร์ดี เคานท์เตอร์พอยส์ โดยได้พิจารณาคัดเลือกเปรียบเทียบกับเบซิสเซต 3-21G, 6-21G, 6-31G, DZV, DZ และDZP แล้ว ส่วนศักย์ฟังก์ชันคู่อื่นที่เกี่ยวข้องได้เลือกจากวารสารวิจัย ในการคำนวณครั้งนี้ได้เลือกใช้ค่าตัวแปรและวิธีการต่างๆ ดังนี้ รูปร่างทางเรขาคณิตสำหรับโมเลกุลแอมโมเนียและน้ำจากการทดลอง ความหนาแน่นของสารละลายแอมโมเนียเข้มข้น 18.45 โมลเปอร์เซนต์จากการทดลองที่298 เคลวิน และ 1 บรรยากาศ โครงแบบเริ่มต้นที่ได้จากการสุ่ม เงื่อนไขพีริออดิก บาวน์ดารี และโพเทนเทียล คัทออฟที่ระยะครึ่งหนึ่งของความยาวกล่องลูกบาศก์ ได้ทำการทดลองจำนวน 35 ล้านโครงแบบ เพื่อที่จะทดสอบลักษณะไดนามิกส์ของสารละลาย ผลการศึกษาทำให้สามารถแยกชั้นของการซอลเวชันรอบโมเลกุลไซคลีนได้เป็น 2 ชั้น อย่างชัดเจน ชั้นซอลเวชันชั้นใน ประกอบด้วยน้ำ 6 โมเลกุล ในจำนวนนี้ 2 โมเลกุล (อัตราส่วนที่พบ 1 และ 2 โมเลกุลน้ำมีค่า 1:2:3 ทำให้ได้ค่าเฉลี่ย 1.7) จะอยู่ใกล้ ๆ โพรงของไซคลีนโดยจะชี้อะตอมไฮโดรเจน 1 อะตอมไปที่โพรงส่วนน้ำที่เหลืออีก 4 โมเลกุลจะอยู่บริเวณใกล้กับหมู่ฟังก์ชัน NH และเกิดพันธะไฮโดรเจนกับน้ำ 2 โมเลกุลแรก แต่ไม่เกิดพันธะไฮโดรเจนกับหมู่ NHสำหรับส่วนในของชั้นซอลเวชันชั้นนอก จะประกอบด้วยแอมโมเนีย 3 โมเลกุลซึ่งยึดอยู่กับน้ำ 6 โมเลกุลในชั้นซอลเวชันชั้นในโดยเกิดพันธะไฮโดรเจน ในขณะที่ส่วนนอกของชั้นซอลเวชันชั้นนอกแสดงลักษณะในอุดมคติของตัวทำละลายน้ำ-แอมโมเนีย จากข้อมูลต่าง ๆ ที่ได้สามารถสรุปได้ว่า ปรากฏการณ์ซอลเวชันมีส่วนทำให้เกิดปรากฏการณ์แมกโครไซคลิก