ทำการเพาะเลี้ยงเซลล์ Alcaligenes eutrophus ATCC 17697ในอาหารสูตรเกลือแร่ที่มีฟรุกโตส และแอมโมเนียมซัลเฟต เป็นแหล่งต้นตอคาร์บอนและไนโตรเจน เมื่อศึกษาเปรียบเทียบรูปแบบการเจริญ และการผลิตพอลิ-เบต้า-ไฮดรอกซิบิวทิเรท ในอาหารสูตรเกลือแร่ และอาหารสูตรอุดม พบว่าในอาหารสูตรเกลือแร่ ให้ปริมาณพอลิ-เบต้า-ไฮดรอกซีบิวทิเรทสูงกว่าอย่างเห็นได้ชัด และขึ้นกับความเข้มข้นของฟรุกโตสและแอมโมเนียมซัลเฟตที่ใช้ ในขณะที่การเพาะเลี้ยงเชื้อในอาหารสูตรอุดมให้ปริมาณพอลิ-เบต้า-ไฮดรอกซีบิวทิเรทต่ำมาก ในการศึกษาเอนไซม์ 3 ชนิด (เบต้า-คีโตไธโอเลส, อะซีโตอะซิติล-โคเอรีดักเตส และไฮดรอกซีบิวทิเรทดีไฮโดรจีเนส) ที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์พอลิ-เบต้า-ไฮดรอกซีบิวทิเรท ของ A. eutrophus ในสภาวะของการสะสมพอลิ-เบต้า-ไฮดรอกซีบิวทิเรท แตกต่างกัน พบว่าการเพาะเลี้ยงในอาหารสูตรเกลือแร่ที่มีปริมาณแอมโมเนียมซัลเฟตต่ำ (0.1 กรัมต่อลิตร)จะให้แอคติวิตีจำเพาะของเอนไซม์เบต้า-คีโตไธโอเลส และอะซิโตอะซิติล-โคเอรีดักเตสสูงกว่า 4 และ 2 เท่า ตามลำดับ ของที่เลี้ยงในอาหารสูตรเดียวกันที่มีแอมโมเนียมซัลเฟต 2 กรัมต่อลิตร ขณะที่มีการสะสมของพอลิ-เบต้า-ไฮดรอกซีบิวทิเรทเพิ่มขึ้นเพียง 2 เท่า เมื่อเติมอาหารสูตรอุดมลงในอาหารสูตรเกลือแร่ ทำให้ A. eutrophus เจริญเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วแต่เป็นผลให้การสังเคราะห์พอลิ-เบต้า-ไฮดรอกซิบิวทิเรทลดลงอย่างชัดเจนเช่นเดียวกับแอคติวิตีจำเพาะของเอนไซม์ ทั้งสามชนิดที่มีค่าต่ำ ส่วนการเปรียบเทียบแอคติวิตีจำเพาะของเอนไซม์เบต้า-คีโตไธโอเลส และอะซิโตอะซิติล-โคเอริดักเตส เมื่อเพาะเลี้ยงในอาหารสูตรอุดมที่ระยะการเจริญคงที่จะต่ำกว่าในอาหารสูตรเกลือแร่ที่มีแอมโมเนียมซัลเฟต 2 กรัมต่อลิตร ขณะที่แอคติวิตีจำเพาะของเอนไซม์ไฮดรอกซีบิวทิเรทดีไฮโดรจีเนสสูงกว่า 10 เท่า การศึกษาโคพอลิเอสเทอร์ของ 3-ไฮดรอกซิบิวทิเรท และ 3-ไฮดรอกซีวาเลอเรท ที่ A. eutrophus สังเคราะห์ พบว่าการเติมกรดบิวทิริคลงในอาหารสูตรเกลือแร่ ทำให้สัดส่วนของ 3-ไฮดรอกซีบิวทิเรทต่อ 3-ไฮดรอกซีลาเลอเรทสูงขึ้น เช่นเดียวกับการที่แอคติวิตีจำเพาะของเอนไซม์เบต้า-คีโตไธโอเลสและอะซิโตอะซิติลโคเอรีดักเตส เพิ่มขึ้น 9-10เท่า และ 3-4 เท่า ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบกับอาหารสูตรเดียวกันที่ไม่เติมกรดบิวทิริค