การวิจัยเรื่องนี้มุ่งศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตำรวจกับการเมืองในด้านต่าง ๆ จากผลการวิจัย ปรากฎว่า การเมืองกับตำรวจไทย นับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีความสัมพันธ์กันดังต่อไปนี้ ตำรวจตกอยู่ภายใต้อิทธิพลทางการเมืองในลักษณะ ตำรวจตกเป็นเครื่องมือของนักการเมืองในการพิทักษ์รักษาและแสวงหาอำนาจทางการเมือง นอกจากนี้นักการเมืองได้แทรกแซงการบริหารงานบุคคลภายในกรมตำรวจ และนักการเมืองได้ควบคุมกิจการตำรวจ ทั้งนี้สืบเนื่องมาจากตำรวจเป็นหน่วยงานที่มีขอบเขตอำนาจหน้าที่และกำลังคน อาวุธในการรักษาความสงบเรียบร้อยทั่วราชอาณาจักรที่นักการเมืองต้องใช้ในการแสวงหา และพิทักษ์รักษาอำนาจ ประกอบกับโครงสร้างและการบริหารงานของกรมตำรวจเอื้ออำนายต่อการครอบงำทางการเมือง และเนื่องจากทหารมีบทบาทสำคัญทางการเมืองอย่างต่อเนื่อง ตำรวจสร้างอิทธิพลทางการเมืองในลักษณะการสร้างอิทธิพลทางการเมืองโดยตรง หรือการดำรงตำแหน่งข้าราชการเมืองอีกประการหนึ่งได้แก่การสร้างอิทธิพลทางการเมืองโดยทางอ้อม กล่าวคือนายตำรวจบางคนได้มีอำนาจทางการเมืองอย่างแท้จริงอยู่เบื้องหลัง เช่นจากการที่นักการเมืองได้แต่งตั้งบุคคลที่ตนเองได้วางใจดำรงตำแหน่งสำคัญในกรมตำรวจ เป็นต้น ผลการวิเคราะห์สรุปได้ว่า การเมือง และตำรวจไทย มีความสัมพันธ์ในลักษณะที่เกื้อกูลกัน กล่าวคือ นักการเมืองต้องการใช้กิจการตำรวจสนับสนุนอำนาจทางการเมืองให้แก่ฝ่ายตน และใช้กิจการตำรวจะเป็นแหล่งปูนบำเหน็จบุคคลที่ให้การสนับสนุนตน ในขณะเดียวกันที่ตำรวจต้องการตำแหน่งสำคัญทางการเมือง ต้องการอาศัยอำนาจจากนักการเมือง สร้างความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การบริหารงานของตำรวจ จึงตกอยู่ภายใต้อิทธิพลทางการเมืองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้