การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึงการมองการเมืองและประชาธิปไตยจากกรอบของพุทธธรรม โดยผ่านทัศนะของพระธรรมปิฎก(ประยุทธ์ ปยุตฺโต) เพื่อจะหาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรหลัก 3 ตัว คือพุทธธรรม การเมืองกับการพัฒนาประชาธิปไตย อันจะนำไปสู่ทางออกของการพัฒนาประชาธิปไตยของไทยในอีกแนวทางหนึ่งโดยใช้พุทธธรรมเป็นหลักคิด ผลการวิจัยพบว่า ในทัศนะของพระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)การเมืองและการพัฒนาประชาธิปไตยต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของหลักพุทธธรรม นั่นคือการเมืองและประชาธิปไตยถือว่าเป็นส่วนของวิจัย (การจัดระเบียบภายในสังคมมนุษย์) ที่ต้องสอดคล้องกับธรรม (สัจธรรม ความจริงแห่งธรรมชาติ) จึงจะเป็นการเมืองและประชาธิปไตยที่มีคุณภาพ และในส่วนของการพัฒนาการเมืองและประชาธิปไตยนั้นต้องเน้นไปที่การพัฒนาคุณภาพของคนเป็นสำคัญ กล่าวคือต้องพัฒนาคุณภาพของคนในสังคมให้คนเป็นธรรมาธิปไตยโดยใช้หลักสิกขา (การศึกษา)ให้ครบสมบูรณ์ทั้ง ศีล สมาธิ ปัญญา และถือว่าสิ่งนี้เป็นเงื่อนไขแห่งความสำเร็จของการพัฒนาการเมืองและประชาธิปไตย และจากการมองด้วยแนวคิดดังกล่าวจะเห็นต่อไปว่า หลักพุทธธรรมสามารถมองและตีความการเมืองและประชาธิปไตยโดยได้สอดคล้องกับวิถีของความเป็นไทยได้มากกว่าหลักประชาธิปไตยและตะวันตก