วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษาอัตรา และปัจจัยที่เกี่ยวข้องต่อการติดเชื้อพยาธิปากขอ และภาวะโลหิตจางในหญิงตั้งครรภ์ที่มาฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลสุไหงโก-ลก เก็บข้อมูลจากหญิงตั้งครรภ์ที่มาฝากครรภ์ครั้งแรก และไม่เคยได้รับยาเสริมธาตุเหล็ก และยาถ่ายพยาธิจำนวน 293 ราย ระหว่างเดือนตุลาคม 2535 ถึง มกราคม 2536โดยใช้แบบสัมภาษณ์ การตรวจเลือด และการตรวจอุจจาระ ผลการศึกษาพบอัตราการติดเชื้อพยาธิปากขอร้อยละ 25.26 ร้อยละ73.38 ของผู้ที่ติดเชื้อจัดอยู่ในความรุนแรงระดับต่ำ ส่วนอัตราการเกิดภาวะโลหิตจางร้อยละ 9.22 อัตราการติดเชื้อพยาธิปากขอและภาวะโลหิตจางสูงสุดในกลุ่มอายุ 16-20 และต่ำกว่า 16 ปี การศึกษาระดับ ม.1-ม.3ประกอบอาชีพเกษตรกรรม มีรายได้พอใช้แต่ไม่เหลือเก็บ อัตราการติดเชื้อในผู้ที่อาศัยอยู่นอกเขตเทศบาลสูงกว่าในเขต ผู้ที่ไม่ถ่ายอุจจาระในส้วมสูงกว่าผู้ที่ถ่ายในส้วม และพบว่าอัตราการเกิดภาวะโลหิตจางสูงในหญิงที่ตั้งครรภ์มากกว่า 1 ครั้ง เคยมีการแท้ง เคยผ่านการคลอดบุตร อายุครรภ์มากกว่า 14 สัปดาห์ตั้งครรภ์ห่างจากคลอดบุตรคนสุดท้าย 1 - 12 เดือนไม่ได้รับประทานเนื้อสัตว์ ผัก ผลไมหรือดื่มนมทุกวันอัตราการเกิดภาวะโลหิตจางในผู้ที่ติดเชื้อพยาธิปากขอร้อยละ 12.16 ในขณะที่อัตราการเกิดภาวะโลหิตจางในผู้ที่ไม่ติดเชื้อพยาธิปากขอร้อยละ 8.22 เมื่อทำการทดสอบความแตกต่างทางสถิติ พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างการติดเชื้อพยาธิปากขอกับอายุ (p<.005) การศึกษา(p<.025)รายได้ (p<.01) และพฤติกรรมการใช้ส้วม (p<.025)ระหว่างภาวะโลหิตจางกับอายุ (p<.025) การศึกษา (p<.05)อายุครรภ์ (p<.025) การรับประทานเนื้อสัตว์ (p<.05) และการดื่มนม(p<.05) แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างภาวะโลหิตจางกับการติดเชื้อพยาธิปากขอ