การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะโครงสร้าง และเศรษฐกิจของครอบครัวที่เกี่ยวข้องกับความพร้อมในการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่บ้าน เขตจังหวัดนนทบุรีเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ญาติของผู้ป่วยจิตเวชที่เคยรับตัวไว้รักษาในโรงพยาบาล ขณะที่พาผู้ป่วยมาขอรับบริการที่ตึกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลศรีธัญญาระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2535 ถึง กุมภาพันธ์ 2536 ทุกราย จำนวน350 คน ตามแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นและผ่านการตรวจสอบความถูกต้องของเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิแล้ว ผลการศึกษาพบว่า ส่วนใหญ่ครอบครัวมีสมาชิกจำนวน 5-8 คน(ร้อยละ 50.6) คิดเฉลี่ย 5 คนต่อครอบครัว มีลักษณะเป็นครอบครัวขยาย(ร้อยละ 53.1) มีความห่วงใยรักใคร่กันดีภายในครอบครัว (ร้อยละ 78.0)และยังพบว่าผู้ที่รับผิดชอบในการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่บ้าน คือ มารดาของผู้ป่วย (ร้อยละ 35.7) โดยไม่มีผู้ร่วมรับผิดชอบในการดูแลผู้ป่วยด้วยเลย(ร้อยละ 50.0) ครอบครัวส่วนใหญ่มีสภาวะเศรษฐกิจอยู่ในระดับปานกลาง(ร้อยละ 85.2) และมีความพร้อมมากในการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่บ้าน(ร้อยละ 75.1) เมื่อนำมาหาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรต่าง ๆ พบว่า จำนวนสมาชิกและลักษณะของครอบครัวไม่มีความสัมพันธ์กับระดับความพร้อมในการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่บ้าน แต่พบว่า ความสัมพันธ์ภายในครอบครัวผู้รับผิดชอบในการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่บ้าน จำนวนสมาชิกที่ร่วมรับผิดชอบในการดูแลผู้ป่วย และสภาวะเศรษฐกิจของครอบครัว ซึ่งได้แก่ รายได้ ความพอเพียงของการใช้จ่าย และลักษณะที่อยู่อาศัย มีความสัมพันธ์ระดับความพร้อมในการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่บ้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P< .05)