การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา และเปรียบเทียบความคิดเห็นของอาจารย์มหาวิทยาลัยเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม ตามตัวแปรเพศ และประสบการณ์ในการสอน ผู้วิจัยใช้แบบสอบถาม ซึ่งประกอบด้วยสถานภาพข้อมูลทั่วไปและความคิดเห็นของอาจารย์มหาวิทยาลัยเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม จำนวน 4ด้าน ได้แก่ ด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ด้านมลพิษทางสิ่งแวดล้อมด้านนโยบายและบทบาทของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และด้านการเรียนการสอนสิ่งแวดล้อม โดยสอบถามกลุ่มตัวอย่างประชากรซึ่งเป็นอาจารย์ประจำคณะครุศาสตร์หรือคณะศึกษาศาสตร์ในมหาวิทยาลัยปิดของรัฐทั่วประเทศที่ไม่เคยสอนในรายวิชาเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมจำนวน 9 สถาบัน และได้รับแบบสอบถามกลับคืนจำนวน 265 ฉบับ แยกเป็นอาจารย์ชาย 135 คน อาจารย์หญิง 130 คน จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดย การหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่า "ที" การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยภายหลังการวิเคราะห์ความแปรปรวน ด้วยวิธีผลต่างอย่างมีนัยสำคัญน้อยที่สุด(LSD) ที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. อาจารย์มีความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม ทั้งโดยเฉลี่ยรวมและเป็นรายด้านอยู่ในระดับดี 2. ความคิดเห็นของอาจารย์เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม แยกตามตัวแปรเพศและประสบการณ์ในการสอน พบว่า มีความคิดเห็นอยู่ในระดับดี 3. อาจารย์ชาย และอาจารย์หญิงมีความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมโดยเฉลี่ยรวมและเป็นรายด้าน ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. อาจารย์ที่มีประสบการณ์ในการสอนต่างกัน มีความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมโดยเฉลี่ยรวม แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่ามีความคิดเห็นแตกต่างกันเพียงด้านเดียว คือด้านการเรียนการสอนสิ่งแวดล้อม 5. อาจารย์ที่มีประสบการณ์ในการสอนต่ำกว่า 10 ปี และมากกว่า20 ปี มีความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม โดยเฉลี่ยรวมและเป็นรายด้านดีกว่าอาจารย์ที่มีประสบการณ์ในการสอน 10-20 ปี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05