วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2537

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา และเปรียบเทียบความคิดเห็นของอาจารย์มหาวิทยาลัยเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม ตามตัวแปรเพศ และประสบการณ์ในการสอน ผู้วิจัยใช้แบบสอบถาม ซึ่งประกอบด้วยสถานภาพข้อมูลทั่วไปและความคิดเห็นของอาจารย์มหาวิทยาลัยเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมจำนวน 4 ด้าน ได้แก่ ด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ด้านมลพิษทางสิ่งแวดล้อม ด้านนโยบาย และบทบาทของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และด้านการเรียนการสอนสิ่งแวดล้อม โดยสอบถามากลุ่มตัวอย่างประชากร ซึ่งเป็นอาจารย์ประจำคณะครุศาสตร์หรือคณะศึกษาศาสตร์ในมหาวิทยาลัยปิดของรัฐทั่วประเทศที่ไม่เคยสอนในรายวิชาเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมจำนวน 9 สถาบัน และได้รับแบบสอบถามกลับคืนจำนวน 265 ฉบับ แยกเป็นอาจารย์ชาย 135 คน อาจารย์หญิง 130 คน จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่า "ที" การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยภายหลังการวิเคราะห์ความแปรปรวน ด้วยวิธีผลต่างอย่างมีนัยสำคัญน้อยที่สุด (LSD) ที่ระดับความมีนัยสำคัญ 0.5 ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. อาจารย์มีความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม ทั้งโดยเฉลี่ยรวมและเป็นรายด้านอยู่ในระดับดี 2. ความคิดเห็นของอาจารย์เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม แยกตามตัวแปรเพศ และประสบการณ์ในการสอน พบว่า มีความคิดเห็นอยู่ในระดับดี 3. อาจารย์ชาย และอาจารย์หญิงมีความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม โดยเฉลี่ยรวมและเป็นรายด้าน ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. อาจารย์ที่มีประสบการณ์ในการสอนต่างกัน มีความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมโดยเฉลี่ยรวม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า มีความคิดเห็นแตกต่างกันเพียงด้านเดียว คือ ด้านการเรียนการสอนสิ่งแวดล้อม 5. อาจารย์ที่มีประสบการณ์ในการสอนต่ำกว่า 10 ปี และมากกว่า 20 ปี มีความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม โดยเฉลี่ยรวมและเป็นรายด้านดีกว่าอาจารย์ที่มีประสบการณ์ในการสอน 10-20 ปี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05