ปรากฏการณ์ฟอกขาวของแนวปะการังเกิดขึ้นอย่างกว้างขวางบริเวณชายฝั่งทะเลอันดามันของประเทศไทย ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงที่อุณหภูมิของน้ำทะเลสูงขึ้นผิดปกติในปี 2534 โดยอุณหภูมิเฉลี่ยของน้ำทะเลสูงขึ้นมากกว่าอุณหภูมิเฉลี่ยปกติของฤดูร้อน 1-3 องศาเซลเซียส เป็นเวลาติดต่อกันประมาณ 2 เดือนครึ่ง ก่อนที่จะเกิดปรากฏการณ์ฟอกขาวในปลายเดือนพฤษภาคม2534 ช่วงเวลาของการเกิดปรากฏการณ์ฟอกขาวมีความสอดคล้องกับช่วงเวลาที่อุณหภูมิของน้ำทะเลสูงขึ้นในหลายบริเวณจึงบ่งชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่เป็นเหตุเป็นผลกัน ข้อมูลสภาพเหตุการณ์ทั่ว ๆ ไปของปรากฏการณ์นี้ได้มาจากการสำรวจภาคสนาม การวิเคราะห์เนื้อเยื่อจากตัวอย่างปะการัง ร่วมกับการประเมินชนิดและปริมาณปะการังโดยวิธีไลน์ทรานเซคบริเวณแนวปะการังสถาบันวิจัยชีววิทยาและประมงทะเล จังหวัดภูเก็ต ได้แสดงให้เห็นถึงผลกระทบที่ตามมาของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในระดับของตัวปะการังเอง และในระดับชุมนุมสิ่งมีชีวิตปะการัง ตามลำดับ จากการศึกษาพบว่าการฟอกขาวเกิดขึ้นในสิ่งมีชีวิตกลุ่ม ไนดาเรียที่มีสาหร่าย (Zooxanthaellae) อาศัยร่วมอยู่ด้วยโดยพบว่ามีถึง 94 ชนิด ที่เกิดการฟอกขาวปะการังเขากวางเป็นกลุ่มที่ไวต่อการตอบสนองเหตุการณ์นี้มากที่สุด จากการประมาณสภาพแนวปะการังด้วยสายตาพบว่าเกิดการฟอกขาวคิดเป็น 10-70 เปอร์เซนต์ของปะการังที่มีชีวิตการฟอกขาวเกิดขึ้นได้ในหลายระดับ คือ ไม่ปรากฏเลย ปรากฏเป็นสีขาวซีดบางส่วน และปรากฏเป็นสีขาวซีดทั้งหมด ซึ่งจะแตกต่างกันไปตามแต่ละตัวชนิด และสถานที่ ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความซับซ้อนของปรากฏการณ์ดังนี้ การประเมินสภาพของแนวปะการังบริเวณสถาบันวิจัยชีววิทยาและประมงทะเลด้วยวิธีไลน์ทรานเซค แสดงให้เห็นถึงการลดลงขององค์ประกอบต่างๆของแนวปะการัง ภายหลังการเกิดเหตุการณ์นี้พบว่าปะการังที่มีชีวิตลดลงจาก 65.88 เปอร์เซนต์ เป็น 18.92 เปอร์เซนต์ ซึ่งเป็นผลจากการตายของปะการัง Acropora formosa เป็นส่วนใหญ่ นอกจากนี้จำนวนชนิดจำนวนโคโลนี และความหลากหลายของปะการังก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ปะการังที่หลงเหลืออยู่จะเป็นชุมนุมปะการังที่มีขนาดโคโลนีเล็ก การวิจารณ์ผลการศึกษาส่วนหนึ่งให้เห็นถึงผลระยะยาวจากเหตุการณ์ต่อชุมนุมสิ่งมีชีวิตปะการัง การฟอกขาวมีผลทำให้ประชากรสาหร่าย Zooxanthellaeประมาณของคลอโรฟิล-เอ และปริมาณโปรตีนในเนื้อเยื่อปะการังลดลง แต่จะเกิดการฟื้นตัวขององค์ประกอบดังกล่าวได้ แต่เป็นกระบวนการที่ล่าช้า