วิทยานิพนธ์ (วท.ม )--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

ทำการศึกษาถึงสภาวะการทำประมงทางทิศใต้ของจังหวัดภูเก็ต พบเครื่องมือประมงพื้นบ้าน 4 ประเภท คือ เบ็ดมือ ลอบ อวนลอย และการดำน้ำจับสัตว์น้ำ สถานที่ทำประมงไม่ได้ทำประมงในแนวปะการังโดยตรงแต่จะทำประมงในบริเวณที่ห่างออกมา เครื่องมือประมงทั้ง 4 ประเภทสามารถทำประมงได้ทั้งปี โดยขึ้นกับสภาพอากาศ จากการเก็บข้อมูลจากตลาดขายปลาในช่วงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 ถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 จากเครื่องประมง 2 ประเภทคือ เบ็ดและลอบ พบว่าเบ็ดให้ผลจับ 38.4 กิโลกรัมต่อการออกทำประมง 1 ครั้ง (ใช้เวลา 1-2 วัน ลูกเรือ 2-4 คน) และมีมูลค่าที่ขายปลาได้ 3,073 บาท ส่วนลอบให้ผลจับ 27 กิโลกรัมต่อการออกทำประมง 1 ครั้ง (ใช้เวลา 7-15 วันในการวางลอบ และกู้ครั้งละ 7-8 ลอบ ลูกเรือ 3-7 คน) และมีมูลค่าที่ขายได้ 2,515 บาท จากการศึกษาครั้งนี้อยู่ในช่วงฤดูมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ทำให้อัตราการลงแรงของชาวประมงอยู่ในระดับต่ำ แต่สามารถประเมินผลผลิตขั้นต่ำได้ จากทั้ง 2 เครื่องมือ ที่ทำประมงบริเวณทางทิศใต้ของจังหวัดภูเก็ตให้ผลผลิต 496-745 ตันต่อปี และมีมูลค่า 40-61 ล้านบาทต่อปี และจากการเก็บข้อมูลโดยการตกปลาที่เกาะราชา เกาะไม้ท่อน เกาะแอว เกาะเฮและเกาะโหลน ตกปลาได้ทั้งหมด 47 ชนิด ใน 18 ครอบครัว เมื่อหาค่าเฉลี่ยของ CPUE จากแต่ละเกาะ ซึ่งอยู๋ในช่วง 1,000 ถึง 2,823 กรัมต่อชั่วโมงต่อเรือ 1 ลำ