การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาแนวนโยบาย สภาพการจัดการงานบริการวิชาการของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เพื่อเสนอแนวโน้มการจัดการงานบริการของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มีการใช้แบบวิเคราะห์โครงการแบบสัมภาษณ์และแบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย 3 กลุ่ม ได้แก่ผู้บริหารของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ผู้รับผิดของโครงการ และผู้รับบริการจากโครงการบริการวิชาการ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา การแจกแจงความถี่ การหาค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเรียงลำดับความสำคัญ ผลวิจัยพบว่ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ได้มีการจัดโครงการบริการวิชาการ ให้แก่กลุ่มข้าราชการ รัฐวิสาหกิจและกลุ่มนักธุรกิจ มากกว่า กลุ่มเกษตรกร หรือกลุ่มประชาชนที่อยู่ในชนบท ทั้งจัดรูปแบบของการให้บริการในลักษณะของการฝึกอบรม จัดสัมมนา โดยใช้สถานที่ในมหาวิทยาลัยมากกว่าการไปเผยแพร่ หรือถ่ายทอดความรู้สู่ท้องถิ่นชนบท นอกจากนี้ยังพบว่าปัญหาการจัดโครงการบริการวิชาการ ที่ทุกฝ่ายมีความคิดเห็นว่า การจัดการโครงการยังไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เนื่องจากขาดการวิเคราะห์ปัญหาและความต้องการที่แท้จริงของชุมชน ขาดการประเมินผลหลังจากการให้บริการวิชาการ ขาดการประสานงานกับหน่วยงานอื่น ๆ ในการจัดโครงการ นอกจากนี้ ยังมีปัญหาที่สำคัญ ของผู้รับผิดชอบโครงการในการบริหารโครงการได้แก่ การขาดแนวทาง และวิธีการดำเนินงานที่เหมาะสม ประกอบกับงบประมาณที่ได้รับสนับสนุนไม่เพียงพอ ได้ผู้ร่วมงานที่ไม่มีเวลาอุทิศให้กับงาน และไม่มีกำลังใจทำงานด้วย แนวโน้มการจัดการงานบริการวิชาการ ได้แก่ มีการศึกษาเกี่ยวกับความต้องการของชุมชน มีการจัดโครงการบริการวิชาการในท้องถิ่นเพิ่มมากขึ้น มีความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับหน่วยงานอื่นในการให้บริการ มีการประชาสัมพันธ์ทางสื่อมวลชนเพิ่มมากขึ้น เนื้อหาของการให้บริการเป็นลักษณะของการศึกษาต่อเนื่อง เน้นวิชาการและทักษะทางวิชาชีพที่สูงขึ้น ลักษณะการดำเนินงานเป็นทีม มีการสนับสนุนทางด้านงบประมาณเพิ่มขึ้น มีการสร้างความตระหนักและแรงจูงใจให้แก่บุคลากรผู้ให้บริการ สำหรับสำนักบริการของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ควรจะได้มีการวางแนวนโยบายและเป้าหมายของการให้บริการอย่างต่อเนื่องระยะยาว ให้ความสำคัญของการติดตามประเมินผล เป็นแหล่งรวบรวมข้อมูล เช่น ผู้รับบริการ ผู้เชี่ยวชาญแขนงต่าง ๆ ผลของการให้บริการ ปัญหา และอุปสรรคของการดำเนินงาน เป็นต้น