การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาสัมฤทธิผลในการเรียนภาษาไทยและศึกษาเจตคติของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนโดยการสอดแทรกวรรณกรรมพื้นบ้านล้านนาในบทเรียน ตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่3 โรงเรียนแม่แตง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 84 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบเจาะจง โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มทอลอง จำนวน41 คน กลุ่มควบคุมจำนวน 43 คน จากการทดสอบความมีนัยสำคัญของมัชฌิมเลขคณิตของคะแนนวิชาภาษาไทย (ท 204) ด้วยค่าที (t-test) พบว่า นักเรียนทั้งสองกลุ่มมีพื้นฐานความรู้วิชาภาษาไทยไม่แตกต่างกัน กลุ่มทดลองเรียนโดยการสอนแทรกวรรณกรรมพื้นบ้านล้านนาในบทเรียน ส่วนกลุ่มควบคุมเรียนโดยไม่สอดแทรกวรรณกรรมพื้นบ้านล้านนาในบทเรียน ใช้เวลาเรียนกลุ่มละ 15 คาบ ผู้วิจัยทดสอบสัมฤทธิผลในการเรียนภาษาไทยของนักเรียนทั้งสองกลุ่ม ทั้งก่อนและหลังการทดลองโดยใช้แบบทดสอบที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นและทดสอบเจตคติต่อวิธีสอนโดยการสอดแทรกวรรณกรรมพื้นบ้านล้านนาในบทเรียนของกลุ่มทดลองทั้งก่อนและหลังการทดสอบโดยใช้แบบวัดเจตคติที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นด้วยหลังจากนั้นจึงวิเคราะห์ข้อมูลที่เก็บรวบรวมได้โดยใช้ค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. สัมฤทธิผลในการเรียนภาษาไทยของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่3 กลุ่มที่เรียนโดยการสอดแทรกวรรณกรรมพื้นบ้านล้านนาในบทเรียนสูงกว่ากลุ่มที่เรียนโดยไม่มีการสอดแทรกวรรณกรรมพื้นบ้านล้านนาในบทเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. เจตคติต่อวิธีสอนโดยการสอดแทรกวรรณกรรมพื้นบ้านล้านนาในบทเรียนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มที่เรียนโดยการสอดแทรกวรรณกรรมพื้นบ้านล้านนาในบทเรียน หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05