การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแบบการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพในวิทยาลัย สังกัดกรมอาชีวศึกษาตามแบบการเรียน 6 แบบ คือ แบบจักษุนิยม แบบโสตนิยม แบบปฏิบัตินิยมแบบสัมผัสนิยม แบบเป็นกลุ่ม แบบรายบุคคล และเพื่อเปรียบเทียบแบบการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพในวิทยาลัยสังกัดกรมอาชีวศึกษา จำแนกตามประเภทวิชาที่เรียน กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่สอง ปีการศึกษา2535 จำนวน 1,181 คน ซึ่งได้รับการสุ่มแบบหลายขั้นตอนจากวิทยาลัยสังกัดกรมอาชีวศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบการเรียนวิชาภาษาอังกฤษซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นโดยดัดแปลงมาจากแบบสอบถามแบบการเรียนของเรด (Reid) วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการทดสอบความแตกต่างระหว่างค่ามัชฌิมเลขคณิตเป็นรายคู่โดยวิธีการของเชฟเฟ (Scheffe) ผลการวิจัยมีดังต่อไปนี้ 1. นักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพใช้แบบการเรียนวิชาภาษาอังกฤษแบบจักษุนิยม แบบโสตนิยม แบบเป็นกลุ่ม และ แบบรายบุคคลปานกลาง และใช้แบบการเรียนวิชาภาษาอังกฤษแบบปฏิบัตินิยมและแบบสัมผัสนิยม น้อย โดยนักเรียนทุกประเภทวิชาใช้แบบการเรียนแบบโสตนิยม แบบเป็นกลุ่ม และแบบรายบุคคล ปานกลาง และ แบบปฏิบัตินิยม น้อย ส่วนแบบจักษุนิยม และแบบสัมผัสนิยมนั้น นักเรียนแต่ละประเภทวิชาใช้ในระดับปานกลางและระดับน้อยต่างกัน 2. นักเรียนที่เรียนประเภทวิชาแตกต่างกัน ใช้แบบการเรียนวิชาภาษาอังกฤษแบบจักษุนิยมแบบปฏิบัตินิยม แบบสัมผัสนิยม แบบเป็นกลุ่ม และแบบรายบุคคล แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่ไม่พบว่ามีความแตกต่างกันในการใช้แบบการเรียนแบบโสตนิยมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05