การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ในการวิจัย เพื่อเปรียบเทียบขนาด และองค์ประกอบของค่ารักษาพยาบาลที่อยู่ภายใต้กองทุนเงินทดแทน โดยจำแนกตามลักษณะอวัยวะที่ประสบอันตราย และกลุ่มโรงพยาบาลและกำหนดเกณฑ์เฉลี่ยค่ารักษาพยาบาลจำแนกตามอวัยวะที่ประสบอันตราย รวมทั้งศึกษาด้านคุณภาพในการให้การรักษาพยาบาลของโรงพยาบาลที่อยู่ภายใต้กองทุนเงินทดแทน ทั้งผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยใน ซึ่งการศึกษานี้จะศึกษาเฉพาะของกองทุนเงินทดแทนในเขตกรุงเทพมหานคร และเป็นการวิจัยเอกสารโดยใช้วิธีการวิเคราะห์เชิงพรรณาและสอบถามความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการแต่งตั้งจากแพทยสภา การวิเคราะห์ข้อมูลแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณนั้น พบว่าผู้ประสบอันตรายจากการทำงานที่อยู่ภายใต้กองทุนเงินทดแทนในเขตกรุงเทพมหานครเกือบทั้งหมด (ร้อยละ 95.95) นิยมไปรับบริการจากโรงพยาบาลเอกชนประเภทการไปรับบริการส่วนใหญ่ (ร้อยละ 87) เป็นผู้ป่วยนอก ส่วนที่เหลือ(ร้อยละ 13) เป็นผู้ป่วยใน และพบว่าจำนวนครั้งที่ไปพบแพทย์เฉลี่ย 2 ครั้งต่อราย จำนวนวันที่พักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลเฉลี่ย 7 วันต่อราย สำหรับลักษณะอวัยวะที่ได้รับบาดเจ็บ พบว่าอวัยวะที่ประสบอันตรายสูงสุดคือ นิ้วมือ(ร้อยละ 29) ในปี พ.ศ. 2533 กองทุนเงินทดแทนต้องจ่ายเงินชดเชยค่ารักษาพยาบาลจำนวน 32.8 ล้านบาท โดยจ่ายสำหรับผู้ป่วยในมากที่สุด (ร้อยละ 43) และจ่ายเฉลี่ยต่อราย สำหรับผู้ป่วยนอกเท่ากับ 722 บาท ผู้ป่วยในเท่ากับ 11,977 บาท และเมื่อพิจารณาตามองค์ประกอบ พบว่าค่ารักษาพยาบาลส่วนใหญ่จะเน้นในด้าน ค่ายา (ร้อยละ 31) ค่าธรรมเนียมแพทย์(ร้อยละ 28) ค่าหัตถการ (ร้อยละ 25) และกลุ่มโรงพยาบาลที่มีเป้าหมายในการบริหารเพื่อมุ่งกำไร จะมีค่ารักษาพยาบาลสูงกว่าของกลุ่มโรงพยาบาลที่ไม่มุ่งกำไร (มูลนิธิ) และกลุ่มโรงพยาบาลรัฐบาล นอกจากนี้ยังพบว่าอวัยวะที่ประสบอันตรายบ่อย ๆ นั้น ทำให้กองทุน ต้องจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลที่สูงตามไปด้วย สำหรับคุณภาพในการให้การรักษาพยาบาล ซึ่งศึกษาจากเวชระเบียนผู้ป่วยและให้ความเห็นโดยผู้เชี่ยวชาญนั้น พบว่าความเหมาะสมในการให้การรักษาพยาบาลทั้งผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยใน มีคะแนนอยู่ในระดับความเหมาะสมตั้งแต่ปานกลางถึงมาก