การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานของระดับอีสตราดิออล ,โปรเจสเตอโรน,โปรแลกติน และคอร์ติซอล ในซีรั่มพฤติกรรมทางเพศ และ metabolic turnover ของมอร์ฟีน ระหว่างรอบเดือนปกติ และ 2) ติดตามการเปลี่ยนแปลงระหว่างฉีดมอร์ฟีนไฮไดรคลอไรด์อย่างต่อเนื่องและภายหลัง จากหยุดให้ยา ในลิงหางยาวเพศเมียที่โตเต็มวัย ผลการฉีดมอร์ฟีนขนาด 0.1-3.2 มก.กก./วันเข้าใต้ผิวหนังลิงจำนวน 17 ตัว นาน 100-143 วัน พบว่า ค่า turnover rateของกลุ่มลิงที่ได้รับมอร์ฟีนขนาด 0.1-0.8 มก./กก./วัน ไม่แตกต่างจากช่วงก่อนได้รับยา ลิงในกลุ่มที่ได้รับมอร์ฟีนขนาด 0.4 มก./กก./วัน หรือมากกว่าจะมีระดับโปรแลกตินเพิ่มสูงขึ้นทันทีที่ได้รับยา ส่วนระดับคอร์ติซอลจะลดต่ำลงอย่างชัดเจน ในช่วงกลางและท้ายของการให้มอร์ฟีน พฤติกรรมทางเพศลดต่ำลงรอบประจำเดือนยาวขึ้น ระดับอีสตราดิออลและโปรเจสเตอโรนในซีรั่มลดลง ค่า turnover rate ของมอร์ฟีนในลิงกลุ่มที่ได้รับมอร์ฟีนขนาด 1.6 และ 3.2 มก./กก./วัน จะลดลงอย่างชัดเจน และถึงsteady state ในวันที่ 80 และ 45 ของการได้รับมอร์ฟีน ตามลำดับกลุ่มลิงที่ได้รับมอร์ฟีนขนาด 3.2 มก./กก./วัน ทุกตัวจะขาดประจำเดือนอยู่ในภาวะ hyperprolactinemia และเกิด spontaneousgalactorrhea เมื่อหยุดให้มอร์ฟีนระดับโปรแลกตินในซีรั่มจะลดลงสู่ปกติได้ภายใน 3วัน ขณะที่ค่า turnover rate ของมอร์ฟีนจะกลับสู่ระดับปกติภายใน 1เดือน แต่ระดับคอร์ติซอลในลิงบางตัวยังไม่สามารถกลับสู่ระดับปกติได้ภายใน3 เดือนที่ติดตามศึกษา จากผลการศึกษาสรุปได้ว่า 1) มอร์ฟีนอาจมีผลกระตุ้นการสร้างและ/หรือการหลั่งโปรแลกตินได้โดยตรงที่ต่อมใต้สมอง 2) มอร์ฟีนอาจมีผลหลายระดับในการควบคุม hypothalamic-pituitary adrenocorticalaxis 3) ระดับอีสตราดิออล, โปรเจสเตอโรน และคอร์ติซอลในเลือดอาจเป็นปัจจัยสำคัญในการควบคุมการเกิด spontaneous galactorrheaขณะที่อยู่ในภาวะ hyperprolactinemia