การวิจัยเชิงบรรยายหาความสัมพันธ์ครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลเท้า และสภาวะเท้าของผู้เป็นเบาหวานชนิดที่ 2 ในจังหวัดราชบุรี ที่มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลราชบุรี โรงพยาบาลบ้านโป่ง โรงพยาบาลโพธารามโรงพยาบาลปากท่อ โรงพยาบาลสวนผึ้ง และโรงพยาบาลบางแพ จำนวน 370 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย เครื่องมือที่ใช้ในการประเมินสภาวะเท้า แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับข้อมูลทั่วไป และแบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับการดูแลเท้าของผู้เป็นเบาหวานวิเคราะห์ข้อมูลโดยหา ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และความสัมพันธ์เชิงอันดับของสเปียร์แมน ผลการวิจัยพบว่า 1. การรับรู้ประโยชน์ในการดูแลเท้า แรงจูงใจด้านสุขภาพ และประสบการณ์การเกิดแผลที่เท้า มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการดูแลเท้า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05ส่วนการรับรู้อุปสรรคต่อการดูแลเท้า มีความสัมพันธ์ทางลบกับพฤติกรรมการดูแลเท้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดแผลที่เท้า การรับรู้ความรุนแรงของการเกิดแผลที่เท้าระยะเวลาการป่วยเป็นโรคเบาหวาน ระดับน้ำตาลในเลือด ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลเท้า 3. ระยะเวลาการป่วยเป็นโรคเบาหวาน มีความสัมพันธ์ทางลบกับสภาวะเท้า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนพฤติกรรมการดูแลเท้า มีความสัมพันธ์ทางบวกกับสภาวะเท้า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ประสบการณ์การเกิดแผลที่เท้า ระดับน้ำตาลในเลือดไม่มีความสัมพันธ์กับสภาวะเท้า จากผลการวิจัยครั้งนี้ บุคลากรสุขภาพควรส่งเสริมให้ผู้เป็นเบาหวานมีพฤติกรรมการดูแลเท้าที่เหมาะสม โดยการส่งเสริมการรับรู้เกี่ยวกับการเกิดแผลที่เท้า และการดูแลเท้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การรับรู้ประโยชน์ การรับรู้อุปสรรค และแรงจูงใจด้านสุขภาพ