งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเพื่อหาปัจจัยที่สามารถทำนายสภาวะเท้าของผู้ป่วยเบาหวาน และความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับสภาวะเท้า ในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 1 และ 2 ที่เป็นโรคเบาหวานไม่น้อยกว่า 1 ปี และมารับบริการการรักษาพยาบาลที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ จังหวัดปทุมธานี จำนวน 130 ราย เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) ทำการศึกษาแบบ Cross Sectional Study และดำเนินการเก็บข้อมูล โดยการสัมภาษณ์ และประเมินสภาวะเท้าของผู้ป่วยเบาหวาน วิเคราะห์ข้อมูลหาค่าความถี่ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis) โดยมีคำจำกัดความของสภาวะเท้า คือ ลักษณะสภาพเท้าของผู้ป่วยเบาหวาน ที่ปรากฏให้เห็นในเรื่องของความสะอาดของเท้า ลักษณะผิวหนัง และเล็บเท้า เช่น บาดแผลที่เท้า การติดเชื้อ รูปร่างเท้าและความผิดปกติของระบบไหลเวียนโลหิต และประสาทส่วนปลาย ผลการวิจัยพบว่า พฤติกรรมการดูแลเท้า มีความสัมพันธ์ทางบวกกับสภาวะเท้าของผู้ป่วยเบาหวานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = .428, p < .01) ระยะเวลาการป่วยเป็นโรคเบาหวาน การสูบบุหรี่ และประสบการณ์การเกิดแผลที่เท้า มีความสัมพันธ์ทางลบกับสภาวะเท้าของผู้ป่วยเบาหวานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = -.532, -.463 และ -.379, p < .01) ระยะเวลาการป่วยเป็นโรคเบาหวาน พฤติกรรมการดูแลเท้า และการสูบบุหรี่ เป็นปัจจัยร่วมกันในการทำนายสภาวะเท้าของผู้ป่วยเบาหวาน ได้ร้อยละ 50.9 (r² = .50.9, p < .01) โดยระยะเวลาการป่วยเป็นโรคเบาหวาน เป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อสภาวะเท้าของผู้ป่วยเบาหวานสูงสุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ระยะเวลา 5-10 ปี ดังนั้นการสนับสนุน และให้ความรู้เรื่องการดูแลตนเองในโรคเบาหวานโดยเฉพาะเรื่องการดูแลเท้า เพื่อส่งเสริมให้ผู้ป่วยดำรงไว้ซึ่งโครงสร้าง และการทำหน้าที่ที่ปกติของเท้า จึงเป็นเป้าหมายสำคัญของการพัฒนางานพยาบาล และการสาธารณสุข จะต้องคำนึงถึงปัจจัยเหล่านี้เป็นสำคัญ