การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาผลของกลุ่มปัญญาบำบัดต่อภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยมะเร็งปากมดลูก กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยมะเร็งปากมดลูกที่อยู่ระหว่างรักษาที่ศูนย์มะเร็งชลบุรี และมีคะแนนภาวะซึมเศร้าอยู่ระหว่าง 17-30 คะแนน และสมัครใจเข้าร่วมการวิจัยจำนวน 14 คนโดยสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ โดยกลุ่มตัวอย่าง 7 คนแรกเป็นกลุ่มทดลอง และ 7 คน หลังเป็นกลุ่มควบคุม เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองประกอบด้วย แบบวัดภาวะซึมเศร้าของเบ็ค (BDI) จำนวน 21 ข้อและโปรแกรมการให้คำปรึกษากลุ่มปัญญาบำบัด การเก็บข้อมูลดำเนินการตั้งแต่เริ่มวัดผลในระยะก่อนการทดลอง ระยะหลังการทดลอง ระยะติดตามผล จากนั้นนำข้อมูลมาวิเคราะห์ด้วยวิธีการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำประเภทหนึ่งตัวแปรระหว่างกลุ่ม และหนึ่งตัวแปรภายในกลุ่ม และวิธีทดสอบรายคู่แบบ นิวแมน-คูลส์ ผลการวิจัยพบว่ามีปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีการทดลอง กับระยะเวลาของการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผู้ป่วยมะเร็งปากมดลูกมีภาวะซึมเศร้าในระยะหลังการทดลองระยะติดตามผล ต่ำกว่าระยะก่อนการทดลอง และต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 และผู้ป่วยมะเร็งปากมดลูกที่ได้รับการให้คำปรึกษากลุ่มปัญญาบำบัด มีคะแนนภาวะซึมเศร้าในระยะหลังการทดลอง และระยะติดตามผลแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ