การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลของการให้คำปรึกษาแนวโลโกเทอราปีต่อการเพิ่มความเข้มแข็งในการมองโลกของผู้ป่วยภายหลังจากพยายามฆ่าตัวตาย โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงทดลองประเภทสององค์ประกอบแบบวัดซ้ำหนึ่งองค์ประกอบที่มี 2 กลุ่มคือกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีการทดสอบก่อนทดลอง ทดสอบหลังทดลองและทดสอบระยะติดตามผล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นผู้ป่วยภายหลังจากพยายามฆ่าตัวตายที่เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลบ้านบึงแบบผู้ป่วยในจำนวน 16 คน เพศหญิง อายุ 15-30 ปี ที่มีคะแนนความเข้มแข็งในการมองโลกต่ำกว่าเปอร์เซ็นไทล์ที่ 50 จากนั้นจึงทำการสุ่มตัวอย่างโดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย แบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 8 คน กลุ่มทดลองได้รับการให้คำปรึกษาแนวโลโกเทอราปีแบบรายบุคคลจำนวน 9 ครั้ง ครั้งละ 1 ชั่วโมง วันละ 2 ครั้งเป็นเวลาติดต่อกัน 5 วัน และเว้นระยะ 2 สัปดาห์เพื่อติดตามผล กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติของโรงพยาบาลบ้านบึง เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองคือ แบบวัดความเข้มแข็งในการมองโลกของแอนโทนนอฟสกี และโปรแกรมการให้คำปรึกษาแนวโลโกเทอราปีที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นตามแนวคิดของวิคเตอร์แฟรงเกิล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำประเภทหนึ่งตัวแปรระหว่างกลุ่มและหนึ่งตัวแปรภายในกลุ่มและวิธีทดสอบรายคู่แบบนิวแมน-คูลส์ ผลการวิจัยพบว่า 1. มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีการทดลองกับระยะเวลาของการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ผู้ป่วยภายหลังจากพยายามฆ่าตัวตายที่ได้รับการให้คำปรึกษาแนวโลโกเทอราปีมีค่าคะแนนความเข้มแข็งในการมองโลกสูงกว่ากลุ่มควบคุมทั้งในระยะหลังทดลองและระยะติดตามผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ผู้ป่วยภายหลังจากพยายามฆ่าตัวตายที่ได้รับการให้คำปรึกษาแนวโลโกเทอราปีมีค่าคะแนนความเข้มแข็งในการมองโลกในระยะหลังทดลองและติดตามผลสูงกว่าระยะก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05