การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลของการรับรู้ความสามารถต่อการเพิ่มความเข้มแข็งในการมองโลกของพนักงานที่สูญเสียอวัยวะจากอุบัติเหตุในโรงงาน กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานที่สูญเสียอวัยวะจากอุบัติเหตุในโรงงาน ที่มีคะแนนความเข้มแข็งในการมองโลกต่ำกว่าหรือเท่ากับเปอร์เซ็นไทล์ ที่ 75 และสมัครใจเข้าร่วมในการวิจัยจำนวน 146 คน และทำการสุ่มอย่างง่ายอีกครั้งจำนวน 12 คน เข้ากลุ่มทดลองคือกลุ่มที่ได้รับการฝึกโปรแกรมการรับรู้ความสามารถจำนวน6 คน และกลุ่มควบคุมจำนวน 6 คน การทดลองแบ่งเป็น 3 ระยะคือ ระยะก่อนการทดลอง ระยะหลังการทดลอง และระยะติดตามผล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำประเภทหนึ่งตัวแปรระหว่างกลุ่มและหนึ่งตัวแปรภายในกลุ่ม (Repeated Measured Analysis of Variable:One between Subjects Variable and One within Subjects Variable) และตรวจสอบความถูกต้องของการวิเคราะห์ข้อมูลโดยโปรแกรมที่พัฒนาขึ้นคือ ภาษาคิวเบสิค (QBASIC) ผลการศึกษาพบว่า ปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีการทดลองกับระยะเวลาการทดลองไม่มีนัยสำคัญทางสถิติในภาพรวมทั้งสองกลุ่มมีค่าเฉลี่ยคะแนนความเข้มแข็งในการมองโลกไม่ต่างกันไม่ว่าจะวัดที่ระยะก่อนการทดลอง ระยะหลังการทดลอง หรือระยะติดตามผล แต่ภายในกลุ่มทดลองพบว่า ค่าเฉลี่ยความเข้มแข็งในการมองโลกระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผลสูงกว่าระยะก่อนการทดลองในขณะที่ไม่พบความแตกต่างในระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผล (p<.01) ส่วนในกลุ่มควบคุมพบว่า ค่าเฉลี่ยความเข้มแข็งในการมองโลกในระยะก่อนการทดลองหลังการทดลอง และติดตามผลไม่แตกต่าง (p<.01)