การศึกษาวิจัยในครั้งนี้เป็นการศึกษาการตกสะสมกรดในพื้นที่ภาคตะวันตก ของประเทศไทย ได้ทำการเลือกจังหวัดนครปฐมเป็นตัวแทนของพื้นที่ทำการศึกษา ซึ่งเป็นพื้นที่ชนบท โดยทำการตรวจวัดการตกสะสมทั้งการตกสะสมกรดแบบเปียก ด้วยเครื่องเก็บตัวอย่าง Wet Only collector และการตกสะสมกรดแบบแห้ง ด้วยอุปกรณ์เก็บตัวอย่าง Filter Packs ตั้งแต่เดือนมกราคม 2544 ถึง กุมภาพันธ์ 2545 ผลการศึกษาการตกสะสมกรดแบบเปียก พบว่า ค่าความเป็นกรดด่าง ของน้ำฝน มีค่าเฉลี่ย 6.35 แสดงว่าน้ำฝนในพื้นที่ที่ทำการศึกษาไม่มีความเป็นกรด ค่าการนำไฟฟ้ามีค่าเฉลี่ย 16.47 ไมโครซีเมนส์ ต่อเซนติเมตร ความเข้มข้นของไอออน พบว่า แอมโมเนียมมีปริมาณสูงสุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 86.78 ไมโครกรัม สมมูลต่อลิตร ปริมาณการตกสะสมของไอออน พบว่า แอมโมเนียมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 5.17 มิลลิกรัมต่อตารางเมตรต่อปี อัตราส่วนโมลไนเตรทต่อซัลเฟต ไม่รวมอิทธิพลจากทะเล มีค่าเท่ากับ 1.90 แสดงว่าความเป็นกรดของน้ำฝน เกิดจากกรดซัลฟูริกน้อยกว่ากรดไนตริก ผลการศึกษาการตกสะสมกรดแบบแห้ง พบว่า ปริมาณอนุภาคที่มีปริมาณสูงสุด คือ ซัลเฟต โดยปริมาณความเข้มข้นอนุภาคเฉลี่ยที่ 1,854 นาโนกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ปริมาณความเข้มข้นก๊าซในบรรยากาศ พบว่า ความเข้มข้นของก๊าซแอมโมเนียสูงที่สุด รองลงมาได้แก่ ก๊าซไฮโดรเจนคลอไรด์ ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ และกรดไนตริก ตามลำดับ ปริมาณการตกสะสมกรดแบบแห้ง มีค่าใกล้เคียงกับปริมาณการตกสะสมแบบเปียก โดยมีร้อยละของการตกสะสมแห้ง ต่อเปียกเท่ากับร้อยละ 57071 และ 58.77 สำหรับซัลเฟอร์และไนโตรเจน ตามลำดับ