การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอัลคาไลน์โปรติเอสกับการย่อยตัวเองของ ~iA. oryzae~i U1521 พบว่าเมื่อเติม crude alkaline protease ที่ผลิตจาก ~iA. oryzae~i U1521 ลงในเซลล์ ~iA. oryzae~i U1521 มีผลทำให้เซลล์เกิด การย่อยตัวเอง แสดงว่าอัลคาไลน์โปรติเอสเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เซลล์เกิด การย่อยตัวเอง และเมื่อเลี้ยงราในสูตรอาหารพื้นฐานที่ประกอบด้วย 10 กรัมต่อลิตร defatted soybean 5 กรัมต่อลิตร แลคโตส 5 กรัมต่อลิตร KH(,2)PO(,4) และ 1 กรัมต่อลิตร แคซิโตน ที่ pH เริ่มต้น 5.0 พบการผลิตอัลคาไลน์โปรติเอสและการย่อยตัวเองของราเช่นเดียวกับในอาหาร synthetic medium ที่ใช้ฮีสทิดีนเป็นแหล่งไนโตรเจน แต่เมื่อเลี้ยงราในอาหาร synthetic medium ที่ใช้เมทไธโอนีนเป็นแหล่งไนโตรเจนที่ pH เริ่มต้น 5.0 และไม่ควบคุม pH ไม่พบการผลิตอัลคาไลน์โปรติเอสและการย่อยตัวเองของรา ซึ่งสรุปว่าอัลคาไลน์โปรติเอสเกี่ยวข้องกับการย่อยตัวเองของ ~iA. oryzae~i U1521 การศึกษาปัจจัยทางกายภาพที่เปลี่ยนแปลงในช่วงที่เกิดการย่อยตัวเองของ ~iA. oryzae~i U1521 ได้แก่การลดลงของน้ำหนักเซลล์แห้งและการปลดปล่อย แอมโมเนียม พบว่าในสูตรอาหารที่พบการผลิตอัลคาไลน์โปรติเอสคือ อาหารพื้นฐาน (pH เริ่มต้น 5.0) และอาหาร synthetic medium ที่ใช้ฮีสทิดีนเป็นแหล่ง ไนโตรเจน (pH เริ่มต้น 5.0) หรือใช้เมทไธโอนีนเป็นแหล่งไนโตรเจน (ควบคุม pH 5.0 ตลอดการทดลอง) พบการย่อยตัวเองของราเกิดขึ้นพร้อมกับการลดลง ของน้ำหนักเซลล์แห้งและการปลดปล่อยแอมโมเนียม อย่างไรก็ดีสามารถพบการ ปลดปล่อยแอมโมเนียมในสูตรอาหารพื้นฐานขณะรากำลังเจริญเติบโตเนื่องจากมี การใช้ defatted soybean ผ่านกระบวนการ deamination สำหรับสูตรอาหารที่ใช้ เมทไธโอนีนเป็นแหล่งไนโตรเจน (pH เริ่มต้น 5.0) และไม่ควบคุม pH ซึ่งไม่พบ การผลิตอัลคาไลน์โปรติเอสและการย่อยตัวเอง ไม่พบการลดลงของน้ำหนักเซลล์แห้ง และการปลดปล่อยแอมโมเนียม การศึกษาเอ็นไซม์ในกลุ่มไฮโดรเลสคือไคติเนส (+,b)-1,3-glucanase และ (+,b)-N-acetylglucosaminidase ในอาหารเลี้ยงเชื้อกับการย่อยตัวเองของ ~iA. oryzae~i U1521 เปรียบเทียบระหว่างสูตรอาหารที่พบและไม่พบการผลิต อัลคาไลน์โปรติเอส ในสูตรอาหารที่พบการผลิตอัลคาไลน์โปรติเอสคือ สูตรอาหารพื้นฐาน (pHเริ่มต้น 5.0) พบกิจกรรมของไคติเนส (+,b)-1,3-glucanase และ (+,b)-N-acetylglucosaminidase ช่วงที่เซลล์เริ่มเกิดการย่อยตัวเอง และในอาหาร synthetic medium ที่ใช้ฮิสทิดีน (pH เริ่มต้น 5.0) หรือเมทไธโอนีน (ควบคุม pH 5.0 ตลอดการทดลอง) เป็นแหล่งไนโตรเจน พบกิจกรรม ของ (+,b)-N-accetylglucosaminidase ก่อนพบการย่อยตัวเอง ส่วนกิจกรรมของ ไคติเนส และ (+,b)-1,3-glucanase พบในช่วงที่เกิดการย่อยตัวเอง สำหรับในสูตรอาหารที่ไม่พบการผลิตอัลคาไลน์โปรติเอสคือ อาหารที่ใช้เมทไธโอนีนเป็นแหล่งไนโตรเจน (pH เริ่มต้น 5.0 และไม่ควบคุม pH) ไม่พบการย่อยตัวเองและกิจกรรมของเอ็นไซม์ไฮโดรเลสทั้ง 3 ชนิด เช่นเดียวกับในอาหารที่ใช้แลคโตสเป็นแหล่งคาร์บอนและแอมโมเนียมคลอไรด์ เป็นแหล่งไนโตรเจน (ควบคุม pH 5.0 ตลอดการทดลอง) ที่ไม่พบอัลคาไลน์โปรติเอส ไม่พบการย่อยตัวเองรวมทั้งไคติเนส และ (+,b)-1,3-glucanase แต่พบกิจกรรมของ (+,b)-N-acetylgucosaminidase แสดงว่าไคติเนส และ (+,b)-1,3-glucanase มีความสัมพันธ์กับการย่อยตัวเองของ ~iA. oryzae~i U1521 ส่วน (+,b)-acetylglucosaminidase สันนิษฐานเบื้องต้นว่าไม่เกี่ยวข้องกับการย่อย ตัวเองในราชนิดนี้ การศึกษาลักษณะสัณฐานวิทยาที่เปลี่ยนแปลงของ ~iA. oryzae U1521 ภายใต้กล้องจุลทรรศน์พบว่าเมื่อเซลล์ที่จับตัวกันเป็นกลุ่มก้อนหนาแน่นที่ เรียกว่า pellet เริ่มมีการคลายตัวและจับกันแบบหลวม ๆ เป็นลักษณะที่รากำลัง เกิดกระบวนการย่อยตัวเองและหลังจากนี้พบเส้นใยที่แตกหักปลายเปิดภายใน ว่างเปล่า ซึ่งเป็นลักษณะที่แสดงว่ามีการย่อยตัวเองเพิ่มขึ้น และเมื่อใช้ เทคนิค Image analysis ติดตามการเปลี่ยนแปลงสัณฐานวิทยาพบว่า เทคนิคนี้ สามารถติดตามการย่อยตัวเอง ของ ~iA. oryzae~i U1521 นับตั้งแต่เริ่มเกิด การย่อยตัวเองได้ดีทั้งที่ขณะนั้นเซลล์ส่วนใหญ่ยังมีการเจริญเติบโตอยู่เป็น ผลให้สามารถอธิบายปรากฎการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงที่ราเกิด การย่อยตัวเองได้ถูกต้องยิ่งขึ้น