วิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อจำลองกลไกการถ่ายเทความร้อนของระบบ ที่เป็นการถ่ายเทความร้อนแบบการพาความร้อนจนถึงการนำความร้อน และหาความสัมพันธ์ ของคุณสมบัติการไหลที่มีต่อตำแหน่งร้อนช้าที่สุดด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป ADINA แล้วสร้างโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อทำนายกลไกการถ่ายเทความร้อน แบบไฟไนต์ดีฟเฟอเรนซ์ สำหรับการถ่ายเทความร้อนแบบธรรมชาติใน 2 มิติ ด้วย MATLAB ตัวแทนอาหารเหลวที่ใช้ คือ น้ำและสารละลายคาร์บอกซีเมททิลเซลลูโลส (CMC) ในการ บรรจุอาหารกระป๋องไม่มีช่องว่างเหนืออาหาร อุณหภูมิที่ใช้ในการฆ่าเชื้อเท่ากับ 121(+,ฐ)C ผลจากการจำลองทำให้สามารถทำนายอุณหภูมิและความเร็วของอาหารเหลวบรรจุ กระป๋องได้ ในงานวิจัยครั้งนี้ใช้สารละลายคาร์บอกซีเมททิลเซลลูโลสเข้มข้นร้อยละ 0.5, 1.0, 2.0, 3.0, 4.0 และ 6.0 w/w เวลาในการฆ่าเชื้อ คือ 540, 810, 840, 1230, 1860, 2160, 3000 วินาทีตามลำดับ ผลจากการจำลองพบว่าน้ำและสารละลาย คาร์บอกซีเมททิลเซลลูโลสเข้มข้นร้อยละ 0.5 1.0 2.0 3.0 และ 4.0 มีตำแหน่ง ร้อนช้าที่สุดอยู่เป็นรูปวงแหวนที่ประมาณร้อยละ 10-20 ของความสูงกระป๋องโดยวัดจาก ก้นกระป๋อง สำหรับสารละลายคาร์บอกซีเมททิลเซลลูโลสมีความเข้มข้นร้อยละ 6 ซึ่งมีค่าความหนืดสูงตำแหน่งร้อนช้าที่สุดอยู่ที่เส้นสมมาตรที่ร้อยละ 17 ของ ความสูงของกระป๋อง และความสัมพันธ์ระหว่างตำแหน่งร้อนช้าที่สุดในรูปของ ตัวแปรไร้หน่วยในทิศทางรัศมี (r/R) และแนวแกนดิ่ง (z/Z) กับค่าเรย์ไลย์นัมเบอร์ (Ra) คือ ~br/R = 1-0.5513(Ra/10(5))~b(-0.2438)และ ~bz/Z = 0.127(Ra/10(5)~b(-0.1299) ค่า R(2) เท่ากับ 0.976 และ 0.892 โดย เรย์ไลย์นัมเบอร์มีค่าในช่วง 10(3)-10(6) ซึ่งจากความสัมพันธ์ที่ได้ทำให้หา ตำแหน่งร้อนช้าที่สุดของอาหารเหลวที่ความเข้มข้นต่าง ๆ ได้ เมื่อทำการตรวจสอบ ความถูกต้องโดยเปรียบเทียบอุณหภูมิจากแบบจำลองและจากการทดลองพบว่าน้ำและ สารละลายคาร์บอกซีเมททิลเซลลูโลส มีค่าอุณหภูมิใกล้เคียงกันและสามารถหาค่า เฉลี่ยของผลต่างอุณหภูมิระหว่างแบบจำลองและการทดลองมีค่าเท่ากับ 2-4% ส่วน โปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ได้ในงานวิจัยครั้งนี้ ซึ่งหาคำตอบด้วยวิธี ไฟไนต์ดีฟเฟอเรนซ์ สามารถจำลองการถ่ายเทความร้อนได้ดีระดับหนึ่ง เนื่องจากมี ค่าความผิดพลาดสูงกว่าโปรแกรมสำเร็จรูป ADINA ซึ่งหา คำตอบโดยใช้วิธี ไฟไนต์เอลิเมนต์ เล็กน้อย