การศึกษาครั้งนี้ ได้กำหนดแนวทางการพัฒนาระบบตรวจสอบความปลอดภัยเขื่อนที่ เหมาะสมสำหรับประเทศไทย โดยได้ศึกษาทบทวนระบบต่างๆ ทั้งในและนอกประเทศเพื่อใช้ เป็นแนวทาง พบว่าโดยทั่วไประบบตรวจสอบความปลอดภัยเขื่อนจะประกอบด้วยกิจกรรมต่อ ไปนี้ คือ (ก) การประเมินระดับความเสี่ยงและความเสียหาย (ข) มาตรการลดความเสี่ยงและ ความเสียหาย (ค) มาตรการในการตรวจสอบและเฝ้าระวัง ตลอดจนมาตรการเตรียมความ พร้อมในกรณีฉุกเฉิน ในระบบความปลอดภัยเขื่อนที่พัฒนา ได้จำแนกกระบวนการตรวจสอบความปลอดภัย เขื่อนเป็น 2 ประเภทตามความสูงเขื่อน (ต่ำกว่า 10 เมตร และสูงกว่า 10 เมตร) โดยแยกออก เป็นตัวเขื่อน อาคารชลศาสตร์ประกอบ เครื่องจักร ปริมาณน้ำหลากสูงสุดออกแบบ ฯลฯ วิธีการตรวจสอบมี 2 วิธี (ตรวจด้วยสายตาและตรวจด้วยเครื่องมือวัด) พร้อมทั้งแนะนำ การนำไปใช้งาน ความถี่ของการตรวจสอบขึ้นอยู่กับระดับความอันตรายของเขื่อน ซึ่งจำแนก ออกเป็น 3 ระดับ (สูง ปานกลาง และต่ำ) ในเบื้องต้นได้พิจารณาจำนวนครัวเรือนที่อยู่ใน พื้นที่เสี่ยงภัยและสภาพการใช้ที่ดินเป็นสำคัญ แต่เกณฑ์ที่เหมาะสมจะต้องมีการพัฒนาต่อไป ได้จำแนกลักษณะการตรวจสอบความปลอดภัยเขื่อนเป็น 4 แบบ (แบบเป็นทางการและกึ่งทาง การ ประจำ กรณีพิเศษ และกรณีฉุกเฉิน) พร้อมทั้งได้กำหนดคุณสมบัติของผู้ตรวจสอบไว้ด้วย ได้ทดลองการใช้งานระบบตรวจสอบความปลอดภัยเขื่อนที่เสนอกับเขื่อนแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรีเป็นกรณีศึกษา สำหรับเขื่อนที่มีอายุการใช้งานมากกว่า 3 ปี และเขื่อนคลอง จะกระ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นกรณีศึกษาสำหรับเขื่อนที่เริ่มต้นกักเก็บน้ำมีอายุการ ใช้งานไม่เกิน 3 ปี ในการศึกษาได้ใช้แบบจำลอง FLDWAV 1.0 คำนวณขนาดพื้นที่ที่จะได้รับ ความเสียหายจากการวิบัติของเขื่อน พบว่าในปัจจุบันเขื่อนทั้งสองมีความแข็งแรงปลอดภัยดี แต่เมื่อพิจารณาผลกระทบ ถ้าเขื่อนวิบัติ เขื่อนแก่นกระจานมีระดับความอันตรายสูงกว่าเขื่อน คลองจะกระ กล่าวโดยสรุป ระบบตรวจสอบความปลอดภัยของเขื่อนที่เหมาะสมสำหรับประเทศไทย ประกอบด้วย (ก) ระบบจำแนกความอันตรายของเขื่อน (ข) มาตรการตรวจสอบความปลอดภัย ของเขื่อน ซึ่งรวมถึงมาตรการลดความเสี่ยงและความเสียหาย (ค) ระบบเฝ้าระวัง ตลอดจน มาตรการแก้ไขและซ่อมบำรุง ระบบอื่นๆ ที่ควรจัดทำต่อไป คือ ระบบเตือนภัยในกรณีเกิดภัย และมาตรการ และแผนเตรียมความพร้อม ซึ่งรวมถึงการฝึกอบรมและเผยแพร่ความรู้ให้แก่ผู้ที่ เกี่ยวข้อง