มะม่วงเป็นผลไม้ที่มีอัตราการหายใจสูง ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ภายหลังการเก็บเกี่ยว จึงได้มีการใช้อุณหภูมิต่ำในการเก็บรักษาผลมะม่วงเพื่อชะลอการ เปลี่ยนแปลงต่าง ๆ แต่การเก็บรักษาที่อุณหภูมิต่ำส่งผลให้เกิดการสะท้านหนาว การใช้ อุณหภูมิสูงเป็นวิธีการหนึ่งที่สามารถลดการเกิดอาการสะท้านหนาวในผลิตผลหลายชนิด จึงได้มีการศึกษาผลของอุณหภูมิสูงต่ออาการสะท้านหนาวในผลมะม่วงพันธุ์หนังกลางวันโดย ใช้ผลมะม่วงมีอายุการเก็บเกี่ยว 110 วัน หลังดอกบาน ในการศึกษาได้แบ่งออกเป็น 7 ชุด การทดลอง คือ (1) ผลมะม่วงจุ่มน้ำที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 15 นาที (ชุดควบคุม) (2) จุ่มน้ำอุณหภูมิ 46 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 5 นาที (3) จุ่มน้ำอุณหภูมิ 46 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 10 นาที (4) จุ่มน้ำอุณหภูมิ 46 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 15 นาที (5) จุ่มน้ำอุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2 นาที (6) จุ่มน้ำอุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 5 นาที (7) จุ่มน้ำอุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 8 นาที ก่อนการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 5 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์ 80-85 เปอร์เซ็นต์ จากการศึกษาพบว่า การเก็บรักษาผลมะม่วงที่อุณหภูมิ 5 องศาเซลเซียส ส่งผลให้ ผลมะม่วงเกิดความเสียหายเนื่องจากอาการสะท้านหนาว โดยมีลักษณะอาการหลายแบบคือ ผลมะม่วงเกิดรอยบุ๋มที่ผิว เปลือกเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล เนื้อภายในผลเกิดเป็นเนื้อเยื่อ สีขาวแข็ง และไม่สามารถสุกได้ตามปกติ นอกจากนี้ผลมะม่วงที่ได้รับอุณหภูมิ 46 องศา เซลเซียส เป็นเวลา 15 นาที มีประสิทธิภาพในการลดความเสียหายที่เกิดจากอาการสะท้านหนาว ได้ดีที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับผลมะม่วงในชุดควบคุมเป็นเวลา 30 วัน และยังพบว่าผล มะม่วงที่ได้รับอุณหภูมิสูง 46 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 15 นาที มีการสะสมโปรตีนที่มี ขนาด 75 kDa ซึ่งสัมพันธ์กับการลดอาการสะท้านหนาว การใช้อุณหภูมิสูงมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพและชีวเคมี คือชะลอการเปลี่ยนแปลง ปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ ลดอัตราการหายใจ ลดการผลิตเอธิลีน อีกทั้งสามารถชะลอ พฤติกรรมของเอนไซม์ pectinmethylesterase และ polygalacturonase แต่อุณหภูมิสูง ไม่มีผลต่อการสูญเสียน้ำหนักความแน่นเนื้อ การเปลี่ยนแปลงสี ปริมาณกรด และเพคตินที่ ละลายน้ำได้ ในระหว่างการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 5 องศาเซลเซียส