วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อวิเคราะห์สภาวะเมืองที่ปรากฏในงานเขียนของปราบดา หยุ่น ทั้งในมิติเชิงพื้นที่และวิถีชีวิตประจำวันของผู้คน เพื่อให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่เมืองกับอัตลักษณ์สมัยใหม่ ตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา ประชากรส่วนใหญ่ของโลกได้อพยพย้ายถิ่นไปพำนักอาศัยอยู่ตามมหานครใหญ่ต่างๆ เพิ่มมากขึ้น ปรากฏการณ์ดังกล่าวทำให้ ตัวตนของมนุษย์ร่วมสมัยต่างต้องมีปฏิสัมพันธ์กับพื้นที่เมืองทั้งในเชิงกายภาพและเชิงภาพแทน อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ด้วยเหตุนี้ เมืองจึงเป็นปัจจัยสำคัญที่กำหนดสร้างอัตลักษณ์แก่ผู้คนสมัยใหม่ อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่เมืองกับมนุษย์ร่วมสมัยมิได้เป็นไปในทิศทางที่ลดทอน มนุษย์ให้ตกอยู่ภายใต้การครอบงำจากวิถีเมืองอย่างเบ็ดเสร็จสมบูรณ์เพียงอย่างเดียว หากแต่มนุษย์ สามารถแสวงหาโอกาสอันหลากหลายต่างๆ ในการต่อต้านหรือต่อรองกับระบบดังกล่าวใน ชีวิตประจำวันได้ด้วย วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอพฤติกรรมตัวละครในงานเขียนของปราบดา หยุ่นที่ต่างต้องมี ปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมเมือง ผ่านกิจวัตรประจำวันในวิถีคนเมืองอันสลับซับซ้อน อัตลักษณ์ของ ตัวละครเหล่านี้ยึดโยงกับพื้นที่เมืองเป็นสำคัญ ซึ่งในด้านหนึ่งส่งเสริมเสรีภาพในการไขว่คว้าสิ่งที่ ตนเองต้องการในชีวิตประจำวัน แต่ในขณะเดียวกันทำให้ความสัมพันธ์กับคนอื่นหรือแม้กระทั่งกับ ตนเองมีลักษณะห่างเหินออกไป นำไปสู่ความรู้สึกโดดเดี่ยวและแปลกแยก อย่างไรก็ดี สภาวะ ดังกล่าวทำให้คนเมืองตระหนักถึงอัตลักษณ์ที่แตกต่างและซับซ้อนของตนเอง อันนำไปสู่การ แสวงหาหนทางที่จะต่อต้านหรือต่อรองกับสภาวะเชิงลบนั้นๆ แห่งเมืองได้ งานเขียนของปราบดา หยุ่นนำเสนอสภาพความซับซ้อนของวิถีเมืองร่วมสมัย รวมทั้งศักยภาพของมนุษย์ในการต่อต้าน หรือต่อรอง และทางเลือกที่มนุษย์ใช้ในการเผชิญหน้ากับสภาวะเมืองดังกล่าวอีกด้วย