วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารงานบุคคลด้านบุคลากรครูของโรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหาร จำนวน 211 คน และครู จำนวน 390 คน จากประชากร จำนวน 436 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยมีดังนี้ 1) การกำหนดกรอบอัตรากำลังและการวางแผนกำลังคน โรงเรียนส่วนใหญ่มีการจัดทำแผนกำลังคนเป็นแผนปฏิบัติการ 1-2 ปี ตามที่กรุงเทพมหานครได้วางไว้ 2) การได้มาและการนำเข้าสู่หน่วยงาน มีการปฐมนิเทศในเรื่องภาระงานที่ครูต้องปฏิบัติ โดยคำนึงถึงความรู้ความสามารถในการปฏิบัติงาน 3) การประเมินผลการปฏิบัติงาน มีการประเมินผลการปฏิบัติงานได้อย่างเหมาะสม โดยคณะกรรมการ และนำผลการประเมินนำไปใช้ในการพัฒนาครั้งต่อไป 4) การพัฒนาบุคลากรครู มีการวิเคราะห์ความจำเป็นในการพัฒนาบุคลากรครูโดยคำนึงถึงประสิทธิผลในการดำเนินการของเป็นหลัก รวมถึงแผนการพัฒนา กำหนดเป็นโครงการอยู่ในแผนปฏิบัติการประจำปี เน้นในด้านการพัฒนาทักษะในการปฏิบัติงาน จัดโดยสำนักการศึกษากรุงเทพมหานครเป็นส่วนใหญ่ โดยให้ไปร่วมประชุมสัมมนาทางวิชาการ มีการติดตามผลการพัฒนาเป็นรายงานเสนอผู้บริหาร และใช้เป็นข้อมูลในการวางแผนการพัฒนาครูครั้งต่อๆไป 5) การจัดสวัสดิการและสิ่งจูงใจ ครูทุกคนมีโอกาสได้รับสวัสดิการเท่าเทียมกัน เนื่องจากโรงเรียนได้มีการแจ้งสิทธิ หน้าที่ หลักการในการทำงานและผลประโยชน์อันพึงได้ให้ครูทราบ การขาดงานส่วนใหญ่เนื่องมาจากการลาป่วย ครูเกิดความรู้สึกมั่นคงในการปฏิบัติงาน และ 6) การให้ความยุติธรรมและความมั่นคงในงาน การพ้นจากงานมาจากการเกษียณอายุราชการหรือทุพพลภาพ ในด้านปัญหาการบริหารงานบุคคลในด้านกระบวนการบริหารงานบุคลากรครู โดยรวมอยู่ในระดับน้อย เมื่อพิจารณาในแต่ละด้าน พบว่า การกำหนดกรอบอัตรากำลังและการวางแผนกำลังคน มีปัญหาสูงสุด อยู่ในระดับปานกลาง