| ชื่อเรื่อง | : | การวิเคราะห์ศิลปะเอ็กเพรสชันนิสม์ในการออกแบบงานสร้างภาพยนตร์ของ ทิม เบอร์ตัน |
| นักวิจัย | : | ศิริพรรณ แสงจันทร์ |
| คำค้น | : | ภาพยนตร์ -- การผลิตและการกำกับรายการ , เอกซเพรสชันนิสม์ (ศิลปกรรม) , ศิลปกรรมกับภาพยนตร์ , ศิลปกรรมในภาพยนตร์ , ผู้กำกับศิลป์ , เบอร์ตัน, ทิม , Motion pictures -- Production and direction , Expressionism (Art) , Art and motion pictures , Art in motion pictures , Motion picture art directors , Burton, Tim |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | รักศานต์ วิวัฒน์สินอุดม , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะนิเทศศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2553 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/32825 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553 การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1.ศึกษาศิลปะเอ็กเพรสชันนิสม์ในการออกแบบงานสร้างภาพยนตร์ของ ทิม เบอร์ตัน 2.ศึกษาความหมายของศิลปะเอ็กเพรสชันนิสม์ที่ปรากฏในการออกแบบงานสร้างภาพยนตร์ของ ทิม เบอร์ตัน โดยดำเนินการวิจัยเชิงคุณภาพ วิเคราะห์และตีความด้วยตนเอง (Interpretive Analysis) โดยการชมภาพยนตร์ของ ทิม เบอร์ตัน จำนวน 7 เรื่อง ได้แก่ “Beetle Juice” (1988) “Batman”(1989) “Edward Scissorhands”(1990) “Batman Returns”(1992) “Sleepy Hollow”(1999) “Planet of the Apes”(2001) “Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street”(2007) และสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญในด้านต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบงานสร้างภาพยนตร์ ผลการวิจัยพบว่ามีการนำศิลปะเอ็กเพรสชันนิสม์มาใช้ในการออกแบบงานสร้างภาพยนตร์ของ ทิม เบอร์ตัน ในทุกเรื่อง ซึ่งแบ่งการวิจัยออกเป็น 3 ด้าน ได้แก่ 1. การออกแบบฉากในภาพยนตร์มีลักษณะของโครงสร้างที่บิดเบี้ยวผิดปกติ และประกอบไปด้วยอุปกรณ์ประกอบฉากที่มีรูปร่างหรือลักษณะที่ไม่ปกติ มีการลดทอนรายละเอียดที่สำคัญของอุปกรณ์ประกอบฉากให้มีลักษณะที่ผิดไปจากปกติ การออกแบบฉากมักมีลักษณะคล้ายภาพจิตรกรรมเอ็กเพรสชันนิสม์ และมักใช้สีจัดจ้านตัดกันรุนแรงมาประกอบกัน 2. การออกแบบเครื่องแต่งกายมีลักษณะของความไม่เท่ากัน และแปลกประหลาดกว่าปกติ มีการใช้สีดำ หรือสีจัดจ้านตัดกันรุนแรงภายในเครื่องแต่งกายตัวละครเดียวกัน 3. การออกแบบการแต่งหน้าและทรงผมของตัวละครหลักถูกออกแบบให้มีใบหน้าที่ขาวเกินจริง ขอบตาคล้ำ และมีทรงผมที่ยุ่งเหยิงหรือมีรูปร่างผิดไปจากปกติ ซึ่งพบว่าการออกแบบงานสร้างภาพยนตร์ดังกล่าวสามารถสะท้อนความหมายที่สำคัญของเรื่องราวในแต่ละฉากภาพยนตร์ได้เป็นอย่างดี อีกทั้งสะท้อนความคิดของผู้กำกับภาพยนตร์ ทิม เบอร์ตัน ได้อย่างดีอีกด้วย |
| บรรณานุกรม | : |
ศิริพรรณ แสงจันทร์ . (2553). การวิเคราะห์ศิลปะเอ็กเพรสชันนิสม์ในการออกแบบงานสร้างภาพยนตร์ของ ทิม เบอร์ตัน.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ศิริพรรณ แสงจันทร์ . 2553. "การวิเคราะห์ศิลปะเอ็กเพรสชันนิสม์ในการออกแบบงานสร้างภาพยนตร์ของ ทิม เบอร์ตัน".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ศิริพรรณ แสงจันทร์ . "การวิเคราะห์ศิลปะเอ็กเพรสชันนิสม์ในการออกแบบงานสร้างภาพยนตร์ของ ทิม เบอร์ตัน."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553. Print. ศิริพรรณ แสงจันทร์ . การวิเคราะห์ศิลปะเอ็กเพรสชันนิสม์ในการออกแบบงานสร้างภาพยนตร์ของ ทิม เบอร์ตัน. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2553.
|
