วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาผลการบำบัดเบื้องต้นทางความร้อนและทางชีวภาพที่มีผลต่อความสามารถในการย่อยสลายสารอินทรีย์ของใบอ้อยในระบบไร้อากาศ โดยศึกษาการผลิตก๊าซชีวภาพจากใบอ้อยที่ผ่านการบำบัดเบื้องต้นด้วยระบบไร้อากาศ และการปฏิบัติการจริงในระดับถังหมัก ในงานวิจัยนี้แบ่งการทดลองออกเป็น 3 การทดลอง คือ การทดลองที่ 1 ศึกษาผลการบำบัดเบื้องต้นด้วยไอน้ำ การบำบัดเบื้องต้นด้วยน้ำร้อน และการบำบัดเบื้องต้นทางชีวภาพ การทดลองที่ 2 เป็นการทดลองการผลิตก๊าซชีวภาพของใบอ้อยที่ผ่านการบำบัดเบื้องต้นด้วยวิธีการทำ Biochemical Methane Potential (BMP) และการทดลองที่ 3 ศึกษาการปฏิบัติการจริงด้วยถังหมักไร้อากาศขนาด 40 ลิตร ผลการทดลองที่ 1 พบว่าค่าซีโอดีละลายของน้ำย่อยจากใบอ้อยที่ผ่านการบำบัดเบื้องต้นด้วยไอน้ำที่ระยะเวลา 60 นาที จะมีค่าซีโอดีละลายเฉลี่ยสูงสุดเท่ากับ 5,634+95 มิลลิกรัมต่อลิตร และการบำบัดเบื้องต้นทางชีวภาพที่อัตราส่วน 1:2 ระยะเวลา 7 วัน มีค่าซีโอดีละลายเฉลี่ยสูงสุดเท่ากับ 6,375+393 มิลลิกรัมต่อลิตร เปรียบเทียบกับค่าซีโอดีละลายของน้ำย่อยจากใบอ้อยที่ไม่ได้ผ่านการบำบัดเบื้องต้นมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1,980+92 มิลลิกรัมต่อลิตร เห็นได้ว่าใบอ้อยเมื่อผ่านการบำบัดเบื้องต้นแล้วมีค่าซีโอดีละลายที่เพิ่มขึ้น ผลการทดลองที่ 2 พบว่าอัตราการเกิดก๊าซชีวภาพของใบอ้อยและน้ำย่อยจากใบอ้อยที่ผ่านการบำบัดเบื้องต้นด้วยไอน้ำที่ระยะเวลา 60 นาที มีปริมาณก๊าซชีวภาพสะสมสูงสุดเท่ากับ 373.46 มิลลิลิตร โดยปริมาณก๊าซชีวภาพสะสมของใบอ้อยและน้ำย่อยจากใบอ้อยที่ผ่านการบำบัดเบื้องต้นมีค่าอยู่ในช่วง 112.99-373.47 มิลลิลิตร เปรียบเทียบกับปริมาณก๊าซชีวภาพของใบอ้อยที่ไม่ได้ผ่านการบำบัดเบื้องต้นมีปริมาณก๊าซชีวภาพรวมเท่ากับ 82.57 มิลลิลิตร ใบอ้อยและน้ำย่อยที่ผ่านการบำบัดเบื้องต้นแล้วจะมีอัตราการผลิตก๊าซชีวภาพที่สูงกว่าใบอ้อยที่ไม่ผ่านการบำบัดเบื้องต้น ผลการทดลองที่ 3 พบว่าตัวอย่างที่ผ่านการบำบัดเบื้องต้นด้วยไอน้ำและการบำบัดเบื้องต้นด้วยน้ำร้อนที่ระยะเวลา 60 นาที มีปริมาณก๊าซชีวภาพสะสมเท่ากับ 954 และ 405 มิลลิลิตรต่อกรัมของแข็งระเหย ตามลำดับ โดยมีค่าความเข้มข้นของก๊าซมีเทนสูงสุดร้อยละ 50.2 และ 49.6 9 ตามลำดับ สำหรับการบำบัดเบื้องต้นทางชีวภาพที่อัตราส่วนมูลวัวต่อใบอ้อย 1:3 และที่อัตราส่วนมูลวัวต่อใบอ้อย 1:2 ระยะเวลาการบำบัด 7 วันมีปริมาณก๊าซชีวภาพสะสม เท่ากับ 436 และ 516 มิลลิลิตรต่อกรัมของแข็งระเหย ตามลำดับ มีค่าความเข้มข้นของก๊าซมีเทนสูงสุดร้อยละ 40.9 และ 61.6 ตามลำดับ โดยการบำบัดเบื้องต้นด้วยไอน้ำที่ระยะเวลา 60 นาที มีปริมาณก๊าซชีวภาพเกิดขึ้นสูงที่สุด ซึ่งสอดคล้องกับการทดลองที่ 2