วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณา ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง โดยมีจุดประสงค์เพื่อศึกษาความชุกของพฤติกรรมย้ำทำในเรื่องเพศของชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชายและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ ข้อมูลเก็บจากกลุ่มตัวอย่าง 151 คน เป็นชายไทยที่มีเพศสัมพันธ์กับชายที่มารับการบริการที่คลีนิคนิรนาม ศูนย์วิจัยโรคเอดส์ สภากาชาดไทย โดยเก็บข้อมูลระหว่างวันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 จนถึง 15 กุมภาพันธ์ 2555 โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล พฤติกรรมทางเพศ แบบวัดพฤติกรรมย้ำทำในเรื่องเพศ (Sexual Compulsivity Scale – SCS) แบบคัดกรองปัญหาการดื่มแอลกอฮอล์ (AUDIT) แบบคัดกรองปัญหาสุขภาพจิต (Thai GHQ-12) และแบบวัดความวิตกกังวลแบบติดตัว (STAI Form-Y) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณา การทดสอบไคสแควร์, การเปรียบเทียบค่าเฉลี่ย Independent t-test, One-way ANOVA และสมการถดถอยแบบ Logistic ตามความเหมาะสม ผลการศึกษาพบว่าร้อยละ 12.6 ของกลุ่มตัวอย่างมีพฤติกรรมย้ำทำในเรื่องเพศ และหลังจากการวิเคราะห์ในระดับ multivariate โดยการควบคุมตัวแปรอื่นที่พบความสัมพันธ์ในการวิเคราะห์ในระดับ univariate อันได้แก่ สถานภาพการมีคู่ สภาวะสุขภาพจิต ความวิตกกังวลแบบติดตัว และจำนวนคู่นอน พบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมย้ำทำในเรื่องเพศได้แก่ เวลาเฉลี่ยต่อวันที่ใช้ไปกับเรื่องเพศ และการมีพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ ผลการศึกษาที่ได้บ่งบอกว่าการคัดกรองพฤติกรรมย้ำทำในเรื่องเพศอาจเป็นแนวทางหนึ่งในการชี้บ่งพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศอันเป็นต้นเหตุหลักของการติดเชื้อ HIV ในกลุ่มชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย