วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์การยอมรับตนเองด้านความโน้มเอียงทางเพศของชายรักชาย ผู้ให้ข้อมูลเป็นชายรักชายจำนวน 10 คน ที่มีคะแนนเฉลี่ยจากแบบประเมินการยอมรับตนเองของชายรักชาย ระหว่าง 4.5-5.00 คะแนน คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพแบบทีมผู้วิจัยเห็นชอบร่วมกัน ผลการศึกษาพบ 6 ประเด็นหลัก ได้แก่ (1) การเริ่มสัมผัสรสนิยมทางเพศแบบเกย์ของตน ได้แก่ การสัมผัสกลิ่นอายความเป็นเกย์ การมีความรู้สึกชอบเพศตรงข้าม การปฏิเสธความรู้สึกชอบเพศเดียวกัน (2) การก้าวไปสู่ความชัดเจนในการเป็นเกย์ของตน ได้แก่ การเผชิญกับอคติทางลบของสังคม การมีประสบการณ์ทางเพศและความสัมพันธ์แบบคู่รักกับผู้ชาย และการยอมรับความรู้สึกชอบเพศเดียวกัน (3) การยอมรับอัตลักษณ์ทางเพศของตน ได้แก่ การยอมรับตัวตนที่เป็นเกย์ เจตคติต่อสังคมกับการยอมรับตนเอง และการเข้าไปสู่สังคมเกย์ (4) การเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศแบบเกย์ ได้แก่ การเปิดเผยตนเองต่อครอบครัว และการเปิดเผยตนเองต่อสังคมรอบข้าง (5) การใช้ชีวิตของเกย์ ได้แก่ การรับรู้ความยากลำบากในการใช้ชีวิตของเกย์ การใช้ชีวิตที่สอดคล้องกลมกลืนกับตนเองและผู้อื่น และ(6) การเกิดบูรณาภาพของบุคลิกภาพ ได้แก่ การบูรณาการอัตลักษณ์ทางเพศแบบเกย์เข้ากับอัตลักษณ์ตนเอง และการเกิดตนที่มีความสอดคล้องกลมกลืนและมีบูรณภาพในตน ข้อค้นพบจากงานวิจัยสะท้อนให้เห็นถึงการเชื่อถือในอินทรีย์แห่งตนและเปิดใจรับความโน้มเอียงทางเพศว่าเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ตน ตลอดจนการดำรงอยู่ในปัจจุบันขณะกับทุกสิ่ง จะช่วยให้เกิดการยอมรับอัตลักษณ์เกย์ของตนเองและนำไปสู่การหลอมรวมอัตลักษณ์ทางเพศกับอัตลักษณ์ด้านอื่นๆ ของตนเป็นหนึ่งเดียว