วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การเข้าจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยอ้อมเป็นรูปแบบการทำธุรกรรมที่ส่งผลให้บริษัทที่มิใช่บริษัทจดทะเบียนสามารถเข้ามามีสถานะเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ได้ โดยไม่ต้องจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยตรง แม้ว่าบางบริษัทที่เข้าจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยอ้อมจะมีปัญหาด้านคุณภาพ แต่การเข้าจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยอ้อมก็มีประโยชน์ในกรณีที่บริษัทที่มิใช่บริษัทจดทะเบียนเข้ามาสวมสิทธิแทนบริษัทจดทะเบียนเดิมในกลุ่มฟื้นฟูกิจการ และได้นำสินทรัพย์ใหม่เข้ามาช่วยสร้างกำไรให้แก่บริษัทจดทะเบียนเดิม อย่างไรก็ตาม การใช้เกณฑ์ขนาดของสินทรัพย์ในการตรวจจับว่าธุรกรรมใดถือเป็นการเข้าจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยอ้อมในประเทศไทย ยังมีปัญหาในการตรวจจับถูกธุรกรรมอื่นที่ไม่มีเจตนาเข้าจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยอ้อม รวมถึงการกำกับดูแลการเข้าจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยอ้อมให้เหมือนกับการเข้าจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยตรงยังไม่สอดคล้องกับข้อเท็จจริงบางกรณีที่เกิดขึ้นในประเทศไทย ดังนั้นผู้เขียนจึงเสนอแนะให้ปรับปรุงหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการเข้าจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยอ้อมในประเทศไทย โดยใช้เกณฑ์อำนาจควบคุมเป็นเงื่อนไขประกอบกับเกณฑ์ขนาดของสินทรัพย์ในการตรวจจับธุรกรรมการเข้าจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยอ้อม และควรกำหนดให้ตลาดหลักทรัพย์สามารถผ่อนผันคุณสมบัติของบริษัทที่เข้าจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยอ้อมได้ หากเห็นว่าการเข้าจดทะเบียนโดยอ้อมดังกล่าวส่งเสริมธุรกิจของบริษัทจดทะเบียนเดิมให้ดีขึ้น เพื่อส่งเสริมให้มีการจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยอ้อมผ่านบริษัทจดทะเบียนเดิมในกลุ่มฟื้นฟูกิจการมากขึ้น รวมถึงควรกำหนดข้อห้ามไม่ให้ผู้ถือหุ้นรายใหม่ในบริษัทจดทะเบียนโอนหุ้นภายในระยะเวลา 1 ปี เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ถือหุ้นรายใหม่พยายามสร้างราคา และทำกำไรจากการขายหุ้นออกไปทันทีหลังจากการเข้าจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์โดยอ้อม