วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

ในปัจจุบันข้อต่อเทียมทางการแพทย์มีความหยาบผิวในระดับนาโนเมตร (น้อยกว่า 50 นาโนเมตร) เพื่อให้อัตราการสึกหรอที่ต่ำ แต่เครื่องจักรที่ใช้ผลิตชิ้นงานไม่สามารถผลิตชิ้นงานที่มีความหยาบผิวในระดับนั้นได้ ส่งผลให้ข้อต่อเทียมทางการแพทย์จึงต้องนำเข้าจากต่างประเทศทั้งหมดและมีราคาสูงตามมา งานวิจัยนี้จะศึกษาถึงการปรับปรุงผิวชิ้นงานด้วยวิธีการ abrasive polishing เพื่อที่จะทำให้ความหยาบผิวของชิ้นงานหลังการปรับปรุงอยู่ในระดับนาโนเมตร และนำผลที่ได้ไปประยุกต์ใช้ในการผลิตข้อต่อเทียมทางการแพทย์ ซึ่งปัจจัยที่นำมาปรับปรุงในงานวิจัยนี้คือ ลำดับการขัดผิวของชิ้นงาน, แรงกดขณะขัด, เส้นทางการขัด และการกระจายตัวของผงขัด จากการทดลองพบว่าถ้าเลือกขนาดผงขัดให้เหมาะสมกับความหยาบผิวของชิ้นงาน, ใช้แรงกดที่เหมาะสม, และมีทิศทางขัดหลากหลายทิศทาง จะทำให้สามารถลดความหยาบผิวได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนั้นการปรับปรุงการกระจายตัวและกักเก็บของผงขัดยังช่วยให้มีผงขัดอยู่ตลอดระยะเวลาของการขัดและลดการสิ้นเปลืองผงขัดซึ่งมีมูลค่าสูง ซึ่งจากผลการปรับปรุงชิ้นงานโดยปรับปรุงที่ปัจจัยดังกล่าวทำให้สามารถลดความหมายผิวของชิ้นงานลงเหลือเพียง 50 นาโนเมตร