วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนะเกี่ยวกับความงามของบุคคลของเซะอิ โฌนะงนในวรรณกรรมเรื่องมะกุระ โนะ โซฌิซึ่งสะท้อนผ่านการพรรณนาบุคคล ได้แก่ ใบหน้า ผม เครื่องแต่งกาย รวมถึงคุณสมบัติที่ชนชั้นสูงพึงมี โดยศึกษาเปรียบเทียบทัศนะของเซะอิ โฌนะงนกับทัศนะทั่วไปในสมัยเฮอันเซะอิ โฌนะงนมีทัศนะเกี่ยวกับใบหน้าและผมเหมือนกับทัศนะทั่วไปในสมัยเฮอัน คือ ชอบบุคคลที่มีใบหน้างดงาม มีผมดำยาวเงางาม แต่งหน้าและจัดแต่งทรงผมให้สวยงาม อีกทั้งสตรีควรปิดบังใบหน้าจากสายตาผู้อื่นโดยเฉพาะสายตาบุรุษ ในด้านเครื่องแต่งกาย เซะอิ โฌนะงนเห็นตรงกับทัศนะทั่วไปว่า ควรแต่งกายให้ตรงตามฤดูกาลและเหมาะสมกับตำแหน่งและสถานะทางสังคมของผู้สวมใส่ แต่เซะอิ โฌนะงนกลับเห็นต่างออกไปเรื่องการเลือกใช้สีเครื่องแต่งกายบางสีและเครื่องแต่งกายบางประเภท ส่วนทัศนะเกี่ยวกับคุณสมบัติที่ชนชั้นสูงพึงมี เซะอิ โฌนะงนมีทัศนะเหมือนกับทัศนะทั่วไป คือ ชนชั้นสูงควรมีความสามารถด้านการเขียนตัวอักษร บทกลอนและดนตรี แต่เซะอิ โฌนะงนกลับไม่อยากแต่งกลอนญี่ปุ่นและไม่ชอบเสียงขลุ่ยบางประเภทซึ่งต่างจากทัศนะทั่วไปในสมัยเฮอันจากการศึกษาพบว่าเซะอิ โฌนะงนมีทัศนะเกี่ยวกับความงามของบุคคล ได้แก่ ใบหน้า ผม เครื่องแต่งกายรวมถึงคุณสมบัติที่พึงมีทั้งที่เหมือนและแตกต่างจากทัศนะทั่วไปในสมัยเฮอัน ความแตกต่างนี้สะท้อนให้เห็นการแข่งขันของนางกำนัลที่ต้องการแสดงความสามารถของตนให้เป็นที่ประจักษ์เพื่อให้ได้รับการยอมรับจากบุคคลอื่น และการแข่งขันนี้แสดงให้เห็นสภาพสังคมของชนชั้นสูงในสมัยเฮอัน