วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาถึงศักยภาพและโอกาสของจังหวัดอุดรธานีที่จะเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งของภาคอีสานตอนเหนือ การศึกษาหาข้อมูลเพื่อหาศักยภาพและโอกาสของจังหวัดอุดรธานีในครั้งนี้ได้ศึกษาเปรียบเทียบศักยาภาพด้านที่เกี่ยวข้องเช่นหาปริมาณการขนส่งสินค้าผ่านทางรถบรรทุก, รถไฟและทางเครื่องบิน ปริมาณผู้โดยสารที่เข้าออกจังหวัดอุดรธานีและขอนแก่นโดยรถโดยสารประจำทางระหว่างประเทศและทางเครื่องบิน ศักยภาพด้านเศรษฐกิจ ตามแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัดของจังหวัดอุดรธานี และจังหวัดขอนแก่นโดยดูจากกลยุทธ์การพัฒนาจังหวัดสู่การเป็นศูนย์กลางการคมนาคม ขนส่ง รวมทั้งศึกษาเส้นทางการเชื่อมต่อของจังหวัดใกล้เคียงและประเทศเพื่อนบ้านโดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นทางการขนส่งไปฮานอยและดานัง สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามโดยใช้เส้นทางผ่านสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวเพื่อวิเคราะห์ศักยภาพของจังหวัด(Potential)ด้วยการเปรียบเทียบ ภูมิรัฐศาสตร์ที่ตั้งของจังหวัดอุดรธานี ผลิตภัณฑ์มวลรวมของจังหวัด(GPP) สินค้านำเข้าและส่งออกจากจังหวัด และเส้นทางการคมนาคมขนส่งสินค้าและคนของจังหวัดอุดรธานีและขอนแก่น ผลการศึกษาพบว่า จังหวัดอุดรธานีมีการพัฒนาการโครงสร้างพื้นฐานที่จะพัฒนาตัวเองไปสู่การเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งของภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนไปอย่างรวดเร็ว จะเห็นได้จาก ผลิตภัณฑ์มวลรวมของจังหวัด(GPP) และรายได้เฉลี่ยต่อหัวที่เพิ่มขึ้นต่อเนื่อง รวมถึงการที่มีสนามบินเป็นอินเตอร์เนชั่นแนล แอร์พอร์ท ที่มีเที่ยวบินระหว่างประเทศบินมาลงที่สนามบิน เที่ยวบินภายในประเทศมีปริมาณเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องเพียงพอต่อการเจริญเติบโตของจังหวัด ปริมาณการส่งสินค้าและคนผ่านทางอากาสก็มีตามการเพิ่มขึ้นของเที่ยวบิน พร้อมกันนี้จากโอกาสที่การขนส่งระหว่างประเทศจะขยายตัวตามเส้นทางหมายเลข 8 และถ้าสะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 3 เสร็จ การขนส่งตามเส้นทางที่เชื่อต่อกับประเทศเพื่อนบ้านตามเส้นทางหมายเลข 8 โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศลาวก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัดอุดรธานีก็ได้รับการส่งเสริมจากรัฐบาลที่สนับสนุนพัฒนาจังหวัดอุดรธานีให้เป็นศูนย์กลางการค้าและบริการของภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน เป็นฐานการผลิตอุตสาหกรรมเพื่อการบริโภค อุปโภค และเพื่อผลิตสินค้าเชื่อมโยงไปสู่กลุ่มประเทศอินโดจีน