ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

สภาพงานรักษาความปลอดภัยในโรงพยาบาล กรณีศึกษา : โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : สภาพงานรักษาความปลอดภัยในโรงพยาบาล กรณีศึกษา : โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
นักวิจัย : ธวัลหทัย เหล่ามานิต
คำค้น : โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ -- มาตรการความปลอดภัย , โรงพยาบาล -- มาตรการความปลอดภัย
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ไตรวัฒน์ วิรยศิริ , เสริชย์ โชติพานิช , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2554
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/30089
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานรักษาความปลอดภัยของอาคาร สถานที่ เป็นการกำหนดมาตรการขึ้น เพื่อพิทักษ์ รักษาผู้ใช้งานให้เกิดความรู้สึกปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน การรักษาความปลอดภัยนั้นสัมพันธ์กับลักษณะทางกายภาพและบริบทขององค์กร โดยเฉพาะอาคารประเภทโรงพยาบาลในกรณีศึกษา โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์เป็นองค์กรที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ ประกอบไปด้วยหลายอาคารตั้งอยู่ในพื้นที่เดียวกัน มีการเข้าใช้พื้นที่ของผู้ใช้จำนวนมาก หลากหลายประเภท เกือบตลอด 24 ชั่วโมง ดังนั้น จึงควรที่จะทำการศึกษาสภาพปัจจุบันของระบบรักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาสภาพปัจจุบันทางกายภาพ ระบบรักษาความปลอดภัยและเหตุร้ายที่เคยเกิดขึ้น เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางกายภาพของบริเวณที่เกิดเหตุร้ายและหาความสัมพันธ์ระหว่างระบบรักษาความปลอดภัยกับบริเวณที่เกิดเหตุร้าย โดยขอบเขตในการศึกษาจะทำการศึกษาเฉพาะพื้นที่ภายนอกของอาคารเท่านั้นและไม่รวมพื้นที่ในเขตรั้วขององค์กรอื่นๆ จากการศึกษา พบว่า ลักษณะทางกายภาพของกรณีศึกษามีความหลากหลาย ประกอบไปด้วยพื้นที่เปิดโล่ง ไม่มีหลังคาคลุมและพื้นที่ปิดล้อม มีหลังคาคลุมอย่างละครึ่ง พื้นที่ส่วนใหญ่มีการเปิดให้มีการสัญจรเกือบทุกพื้นที่ และเกือบทุกพื้นที่มีแสงสว่างเพียงพอ โดยพื้นที่ที่พบว่าเกิดเหตุร้ายส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ที่มีลักษณะปิดล้อม ไม่มีหลังคาคลุม มีการสัญจรภายในพื้นที่และมีแสงสว่างเพียงพอ พื้นที่ที่เกิดเหตุร้ายมากที่สุดจะเป็นบริเวณข้างอาคารที่มีลักษณะปิดล้อม มีหลังคาคลุม มีการสัญจรและมีแสงสว่างเพียงพอ ในขณะที่ตำแหน่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจะอยู่ในบริเวณหน้าอาคารและข้างอาคาร แต่เมื่อเปรียบเทียบในแต่ละกรณีแล้วจึงพบว่า บริเวณที่เกิดเหตุร้ายที่ไม่มีจุดรักษาการณ์ของเจ้าหน้าที่อยู่ 1 ใน 3 ของบริเวณที่เกิดเหตุร้ายทั้งหมด สรุปได้ว่า พื้นที่ที่เกิดเหตุร้ายเกิดในพื้นที่ที่มีการสัญจรเข้าถึงได้ ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่เปิดโล่งหรือปิดล้อม มีหลังคาคลุมหรือไม่มีหลังคาคลุม และแม้ว่าจะมีแสงสว่างเพียงพอ มีตำแหน่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยประจำอยู่ในบริเวณ ก็ยังมีเหตุร้ายเกิดขึ้น ข้อเสนอแนะโรงพยาบาลจำเป็นต้องวางผังแม่บทการใช้อาคาร เพื่อควบคุมการสัญจรเข้า-ออกของผู้คนแต่ละประเภท อีกทั้งลดองค์ประกอบของอาคารที่บดบังทัศนวิสัยในการสังเกตุการณ์ลง ประกอบกับเพิ่มระบบรักษาความปลอดภัยในบริเวณที่เกิดเหตุร้ายซ้ำซ้อน อาทิเช่น บริเวณรอบอาคารภปร.และอาคารสก.

บรรณานุกรม :
ธวัลหทัย เหล่ามานิต . (2554). สภาพงานรักษาความปลอดภัยในโรงพยาบาล กรณีศึกษา : โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธวัลหทัย เหล่ามานิต . 2554. "สภาพงานรักษาความปลอดภัยในโรงพยาบาล กรณีศึกษา : โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธวัลหทัย เหล่ามานิต . "สภาพงานรักษาความปลอดภัยในโรงพยาบาล กรณีศึกษา : โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554. Print.
ธวัลหทัย เหล่ามานิต . สภาพงานรักษาความปลอดภัยในโรงพยาบาล กรณีศึกษา : โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2554.