วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานวิจัยครั้งมีวัตถุประสงค์เพื่อ1. เพื่อศึกษาแนวทางการสอนศิลปะไทย ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 2. เพื่อนำเสนอแนวทางการสอนศิลปะไทย ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่เหมาะสมกับวัยและความต้องการของหลักสูตรในปัจจุบันทั้งด้านจุดประสงค์การสอน เนื้อหา กิจกรรมการเรียนการสอน สื่อการสอน และการวัดผลประเมินผล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ครูศิลปศึกษาที่มีประสบการณ์การสอนศิลปะไทย 5 ปีจำนวน 32 ท่าน ผู้มีความรู้ความเชี่ยวชาญในด้านศิลปะไทย จำนวน 10 ท่าน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบสังเกตกิจกรรมการสอน สำหรับครูศิลปศึกษา แบบสัมภาษณ์เพื่อการวิจัย สำหรับผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะไทย วิเคราะห์ข้อมูลแบบสอบถามโดยการหาร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิตและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานวิเคราะห์แบบสัมภาษณ์และแบบสังเกตโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ด้านการกำหนดจุดประสงค์ นักเรียนควรสามารถอธิบายคุณค่าในงานศิลปะไทยได้( [X-bar] =4.44)และเสนอให้สอนครบตามทฤษฎีDBAEคือ ประวัติศาสตร์ สุนทรียศาสตร์ ศิลปวิจารณ์ ศิลปะปฏิบัติ ส่วนผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะไทยเสนอให้นักเรียนรู้ที่มาและแนวทางในการอนุรักษ์ศิลปะไทย ด้านการกำหนดเนื้อหา ควรระบุแนวทางในการอนุรักษ์ศิลปะไทย( [X-bar] =4.44)ในการสอนปฏิบัติทั้งครูศิลปศึกษาและผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะไทยเสนอให้เน้นการสอนกระบวนการเขียนลายไทย ด้านการจัดกิจกรรมการสอน ควรคำนึงถึงพัฒนาการตามวัยเป็นสำคัญ( [X-bar] =4.66)และเสนอให้สอนภาคทฤษฎีโดยการบรรยายในโบราณสถานและพิพิธภัณฑ์ ส่วนผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะไทยเสนอให้สอนโดยการแนะนำรายบุคคล ด้านการใช้สื่อการสอน ควรใช้ผลงานจริงในการสอน( [X-bar]=4.28) ส่วนผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะไทยเสนอให้ไปดูตามโบราณสถาน ด้านการประเมิน ควรประเมินทั้งก่อนระหว่างและหลังการเรียนทุกครั้ง( [X-bar]=4.44) ส่วนผู้เชี่ยวชาญเสนอให้ประเมินทั้งกระบวนการทำงาน ข้อเสนอแนะที่ได้จากการวิจัย ครูควรส่งเสริมให้นักเรียนรู้จักการนำทรัพยากรในท้องถิ่นมาประยุกต์ใช้ในการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะไทย