วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การสื่อสารบนเครือข่ายไร้สายแบบแอดฮอกบนยานพาหนะเป็นการสื่อสารที่ได้รับความสนใจสูง เนื่องจากเป็นการสื่อสารที่มีลักษณะเฉพาะตัว เช่นการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง การเปลี่ยนทิศทาง ซึ่งส่งผลให้การรับ-ส่งข้อมูลนั้นได้รับผลกระทบจากการเชื่อมต่อเป็นช่วงๆ และเกิดความความล่าช้า ดังนั้นโพรโทคอลส่วนใหญ่ได้นำวิธีการทำงานแบบ Store-and-Forward มาใช้ เพื่อช่วยให้การทำงานของโพรโทคอลมีประสิทธิภาพที่ดียิ่งขึ้น อย่างไรก็ตามงานวิจัยส่วนใหญ่ให้ความสนใจในเรื่องของการหาเส้นทางในการรับ-ส่งข้อมูลเป็นส่วนมาก แต่ปัญหาอีกประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจนั่นคือ การจัดการบัฟเฟอร์ เนื่องจากมีข้อมูลจำนวนมากที่ถูกรับ-ส่งอยู่บนเครือข่าย และในความเป็นจริงขนาดบัฟเฟอร์ของโหนดย่อมมีอย่างจำกัด หากบัฟเฟอร์ของโหนดเต็ม จะมีวิธีจัดการกับข้อมูลที่อยู่ในบัฟเฟอร์นั้นได้อย่างไร เพื่อให้การรับ-ส่งข้อมูลยังสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ วิทยานิพนธ์นี้ได้ทำการออกแบบนโยบายการทิ้งกลุ่มข้อมูลที่ใช้ข้อมูลความหนาแน่น (จำนวนโหนดเพื่อนบ้าน) มาประมาณค่าสำเนาของกลุ่มข้อมูลที่เกิดขึ้น ดังนั้นเมื่อเกิดกรณีที่บัฟเฟอร์ของโหนดเต็ม ก็จะพิจารณาทิ้งกลุ่มข้อมูลที่มีค่าสำเนามากที่สุด เนื่องจากสำเนาของกลุ่มข้อมูลที่มีค่ามากที่สุดนั้นสะท้อนถึงจำนวนของกลุ่มข้อมูลที่ถูกแพร่ไปในระบบเป็นจำนวนมาก โอกาสที่ข้อมูลนั้นจะถูกส่งไปถึงโหนดปลายทางแล้ว หรือมีโหนดอื่นที่ยังเก็บกลุ่มข้อมูลนั้นไว้ก็มีสูงเช่นกัน จากผลการทดลองนโยบายการทิ้งกลุ่มข้อมูลที่นำเสนอให้ค่าความเชื่อถือได้สูงกว่านโยบายอื่นๆ อีกทั้งยังมีการกระจายตัวของกลุ่มข้อมูลที่เหลืออยู่ในระบบที่ใกล้เคียงกันในทุกกลุ่มข้อมูล และสามารถนำมาปรับใช้ได้กับโพรโทคอลที่มีพื้นฐานการทำงานแบบ Store-and-Forward สำหรับเครือข่ายไร้สายแบบแอดฮอกบนยานพาหนะ