วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)-- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

งานวิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิธีการตรวจหาการหยุดหายใจจากสัญญาณจาก Respiratory inductance plethymography(RIP) ของทรวงอกและช่องท้องมารวมกัน จากเครื่องมือที่ผู้วิจัยประดิษฐ์ขึ้น (amplitude modulation RIP, AM-RIP) และเครื่องมือของต่างประเทศ (Sleep Sense RIP) อุปกรณ์นี้ประกอบด้วย 1.วงจรไฟฟ้า 2.เข็มขัดสองเส้น เพื่อรัดรอบท้องและหน้าอก 3.สายต่อเข้ากับเครื่องตรวจการนอนหลับ (CADWELL EASYII )โดยจะสามารถเปรียบเทียบ RIP Flow จากเครื่องมือทั้งสองในเวลาเดียวกัน การทดสอบในคนปกติ เพื่อเปรียบเทียบสัดส่วนของการหายใจแรงต่อการหายใจเบาที่วัดได้จากAM-RIP, Sleep Sense RIP และ Spirometer ในอาสาสมัครจำนวน 5 ราย พบว่าสัดส่วนที่วัดได้จาก Sleep Sense และAM-RIP มีการทำงานที่ใกล้เคียงกันเสมอในอาสาสมัครรายเดียวกัน แต่จะไม่ถูกต้องตรงกับสัดส่วนการไหลของอากาศที่วัดได้จาก Spirometer โดยมีค่า Mean±SD ที่ 2.10 ± (0.62),2.28± (0.90), 2.37± (0.74) ตามลำดับ ในผู้ป่วยจากโรคหยุดหายใจจากการนอนหลับจำนวน 5 ราย พบว่า Sleep Sense RIP และ และเครื่องมือที่ประดิษฐ์ขึ้น สามารถตรวจจับการหยุดหายใจได้ 1,138, และ 1,125 ครั้งตามลำดับโดยมี Intraclass Correlation Coefficient= 0.998 ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 Senesitivity:98.86%False Negative 1.14% สรุปผลการศึกษา พบว่า AM-RIP และ Sleep Sense RIP สามารถวัดสัดส่วนของการหายใจแรงต่อการหายใจเบา และตรวจจับการหยุดหายใจได้เท่าเทียมกัน สัดส่วนนี้จะไม่ตรงกับสัดส่วนที่วัดได้จริง การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาแบบนำร่อง มีจำนวนตัวอย่างน้อย ควรมีการศึกษาในกลุ่มตัวอย่างที่มากกว่านี้ในอนาคต