วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อนำเสนอสมการการพยากรณ์ความขรุขระผิวชิ้นงานโดยการใช้ลมเป่า การใช้ลมเป่าเป็นการรักษาสภาวะแวดล้อมโดยการลดการใช้สารหล่อเย็นในกระบวนการตัด และลดค่าใช้จ่ายจากการใช้สารหล่อเย็น งานวิจัยนี้ได้ประยุกต์ใช้เทคนิคพื้นผิวผลตอบสนองกับการออกแบบการทดลองแบบบ็อก-เบห์นเคนในการพัฒนาสมการการพยากรณ์ความขรุขระผิวชิ้นงาน โดยชิ้นงานที่ใช้ในการทดลองคืออลูมิเนียม (Al 6063) และมีดตัดหัวบอลคาร์ไบด์เคลือบผิว (TiAlN) สมการที่พัฒนาขึ้นอยู่ในรูปแบบของเอ็กโปเนนเชียลฟังก์ชัน ซึ่งประกอบด้วย 5 พารามิเตอร์คือ ความเร็วรอบตัด อัตราป้อนตัด ความลึกตัด ขนาดหัวตัด และความดันลมเป่า โดยใช้วิธีการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุ แรงตัดที่เกิดขึ้นในกระบวนการกัดถูกวัดด้วยไดนาโมมิเตอร์ เพื่อนำมาวิเคราะห์อิทธิพลของพารามิเตอร์ต่างๆที่ส่งผลกระทบต่อความขรุขระผิวชิ้นงาน ซึ่งแรงตัดที่เกิดขึ้นมีความสอดคล้องกับผิวชิ้นงาน และสามารถนำมาอธิบายความขรุขระผิวชิ้นงานได้ เมื่อพารามิเตอร์เปลี่ยนไป งานวิจัยยังได้เสนอช่วงการพยากรณ์ที่ระดับความเชื่อมั่นที่ 95% ในการยืนยันผลการพยากรณ์ความขรุขระผิวชิ้นงานจากสมการ จากผลการทดลองเงื่อนไขการตัดที่ดีที่สุดที่ให้ความขรุขระผิวที่ต่ำที่สุด คือ ความความเร็วรอบ 2,600 รอบต่อนาที อัตราการป้อนตัด 0.02 มิลลิเมตรต่อรอบ ความลึกตัด 0.75 มิลลิเมตร ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหัวตัด 6 มิลลิเมตร และความดันลมเป่าที่ 0.3 เมกกะปาร์สคาล (3 บาร์)