วิทยานิพนธ์ (ร.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การศึกษาวิจัยในครั้งนี้ใช้วิธีวิจัยทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยการใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัยจากผู้บริหารของโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่อยู่ในจังหวัดสมุทรปราการ จำนวน 230 รายและจากการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกผู้บริหารโรงงานอุตสาหกรรม จำนวน 10 ราย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงการยอมรับเข้าทำงานของผู้บริหารที่มีต่อผู้พ้นโทษหญิงที่ได้รับการฟื้นฟู เป็นการศึกษาถึงปัจจัยต่างๆ ที่ส่งผลต่อการยอมรับและไม่ยอมรับผู้พ้นโทษหญิงที่ได้รับการแก้ไขฟื้นฟูเข้าทำงานและความคิดเห็นต่างๆ ที่มีผลต่อการยอมรับผู้พ้นโทษหญิงที่ได้รับการฟื้นฟูเข้าทำงาน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ผลการวิจัยพบว่า ผู้บริหารส่วนใหญ่มองว่าผู้พ้นโทษหญิงที่ได้รับการฟื้นฟูเป็นบุคคลที่ไม่แตกต่างจากบุคคลทั่วไป มีความรู้สึกเห็นใจและเต็มใจให้ความช่วยเหลือผู้พ้นโทษหญิงเหล่านั้น ผู้บริหารคาดว่าการกระทำผิดนั้นไม่ได้เป็นกระทำผิดโดยสันดาน ผู้พ้นโทษหญิงจึงสามารถปรับเปลี่ยนพฤติกรรมให้เป็นคนดีได้โดยจะไม่ก่อปัญหาให้กับหน่วยงานหรือองค์กรและสามารถทำงานร่วมกับบุคคลอื่นได้หากคนในสังคมเปิดโอกาสและให้การยอมรับผู้พ้นโทษหญิงโดยปราศจากการตีตราหรือประณาม โอกาสในการกระทำผิดซ้ำของผู้พ้นโทษหญิงจะมีแนวโน้มลดลง ดังนั้น สังคมไทยควรให้โอกาสและให้อภัยต่อผู้พ้นโทษหญิงที่ได้รับการฟื้นฟูกลับคืนสู่สังคม และเข้าทำงานได้เหมือนคนปกติทั่วไปเพื่อให้ผู้พ้นโทษหญิงได้รับการฟื้นฟูได้มีโอกาสแก้ไขปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเป็นคนดี สามารถอยู่ร่วมกับคนในสังคมได้อย่างมีความสุขและสังคมก็จะเป็นสังคมที่น่าอยู่ โดยปัญหาอาชญากรรมที่เกิดซ้ำแล้วซ้ำอีกก็จะลดน้อยลง