วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

งานวิจัยชิ้นนี้เป็นการศึกษาการนำเถ้าลอยชานอ้อย ที่ผ่านการดูดซับโครเมียมและตะกั่วมาใช้แทนที่ปูนซีเมนต์บางส่วนในการผสมเป็นคอนกรีตบล็อกประสานปูพื้น แล้วคอนกรีตบล็อกก่อผนัง ซึ่งได้ทำการศึกษาถึงสมบัติทางกายภาพและส่วนประกอบทางเคมีของเถ้าลอยชานอ้อยรวมทั้งทำการศึกษาการพัฒนากำลังรับแรงอัด ของคอนกรีตที่แทนปูนซีเมนต์ด้วยเถ้าลอยชานอ้อยที่ดูดซับโครเมียมและตะกั่ว เปรียบเทียบกับเถ้าลอยชานอ้อยที่ไม่ได้ดูดซับโลหะหนัก นอกจากนี้ยังได้ทำการทดสอบลักษณะของน้ำชะจากคอนกรีตที่ผสมด้วยเถ้าลอยชานอ้อยที่ดูดซับด้วยโครเมียมและตะกั่ว ตามข้อกำหนดในประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2540) เพื่อยืนยันถึงความปลอดภัยในการนำคอนกรีตบล็อกทั้งสองประเภทไปใช้ประโยชน์ ผลการทดสอบสมบัติของเถ้าลอยชานอ้อย สรุปได้ว่า เถ้าลอยชานอ้อยไม่สามารถจัดเป็นวัสดุปอซโซลานตามข้อกำหนดใน ASTM C618 เมื่อนำมาใช้แทนที่ปูนซีเมนต์ ที่อัตราส่วนผสม 1:1.1:1.9 (ปูนซีเมนต์ : ทราย : หิน) พบว่ากำลังรับแรงอัดของเถ้าลอยชานอ้อยที่ดูดซับโลหะหนักมีความแตกต่างกันน้อยมากเมื่อเทียบกับเถ้าลอยชานอ้อยที่ไม่ดูดซับโลหะหนัก และเมื่อนำข้อมูลการแปรค่าอัตราการแทนที่ อัตราส่วนน้ำต่อซีเมนต์ และกำลังรับแรงอัด มาหาความสัมพันธ์ ได้สมการออกมาตามระยะเวลาการบ่ม เมื่อทดลองสมการที่ระยะเวลาการบ่มที่ 7 วัน โดยการกำหนด กำลังรับแรงอัด 200 กิโลกรัมต่อตารางเซนติเมตร อัตราการแทนที่ร้อยละ 15 ได้ค่าอัตราส่วนน้ำต่อซีเมนต์ 0.536 เมื่อทำการนำอัตราส่วนดังกล่าวไปหล่อเป็นคอนกรีตบล็อก พบว่ากำลังรับแรงอัดของคอนกรีตบล็อกประสานปูพื้นเท่ากับ 210 กิโลกรัมต่อตารางเซนติเมตรคอนกรีตบล็อกก่อผนังเท่ากับ 203 กิโลกรัมต่อตารางเซนติเมตร ส่วนผลการวิเคราะห์ปริมาณโลหะหนัก ในน้ำชะของคอนกรีตที่แทนที่ปูนซีเมนต์ด้วยเถ้าลอยชานอ้อยที่ดูดซับตะกั่วและโครเมียมพบว่ามีค่าต่ำกว่าเกณฑ์กำหนดในประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2540)